حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ زَيْدٍ يَزْعُمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ حُمُرِ الأَهْلِيَّةِ فَقَالَ قَدْ كَانَ يَقُولُ ذَاكَ الْحَكَمُ بْنُ عَمْرٍو الْغِفَارِيُّ عِنْدَنَا بِالْبَصْرَةِ، وَلَكِنْ أَبَى ذَاكَ الْبَحْرُ ابْنُ عَبَّاسٍ وَقَرَأَ [quran sura="6" aya_start="145" aya_end="145"]{قُلْ لاَ أَجِدُ فِيمَا أُوحِيَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا}
(Amr aytdi:) Men Jobir ibn Zaydga: «Ular — Rasululloh ﷺ xonaki (uy) eshaklari (goʻshti)dan qaytardilar, deb daʼvo qilyapti» dedim. U: «Bizning oldimizda, Basrada, al-Hakam ibn Amr al-Gʻ iforiy buni (shunday) der edi; lekin u — daryo (kabi keng ilmli) Ibn Abbos — buni inkor qildi va: ‹Ayt: ‹Men menga vahy qilingan (narsa)da — yeguvchi (kishi) uchun harom qilingan (biror narsa) — topmayman...› (Anʼom surasi, 145) (oyatini) qiroat qildi» dedi.(Амр айтди:) Мен Жобир ибн Зайдга: «Улар — Расулуллоҳ ﷺ хонаки (уй) эшаклари (гўшти)дан қайтардилар, деб даъво қиляпти» дедим. У: «Бизнинг олдимизда, Басрада, ал-Ҳакам ибн Амр ал-Ғ ифорий буни (шундай) дер эди; лекин у — дарё (каби кенг илмли) Ибн Аббос — буни инкор қилди ва: ‹Айт: ‹Мен менга ваҳй қилинган (нарса)да — егувчи (киши) учун ҳаром қилинган (бирор нарса) — топмайман...› (Анъом сураси, 145) (оятини) қироат қилди» деди.