حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ـ رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ غَنَمًا يَقْسِمُهَا عَلَى صَحَابَتِهِ ضَحَايَا، فَبَقِيَ عَتُودٌ فَذَكَرَهُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " ضَحِّ أَنْتَ بِهِ ".
(Uqba ibn Omir (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ unga — ashobiga qurbonlik (qilib) taqsimlasin deb — bir necha qoʻ y berdilar; (taqsimdan keyin) bir atud (yosh echki) qoldi; u buni Paygʻambar ﷺga zikr qildi; u zot: «Uni oʻ zing qurbon qil» dedilar.(Уқба ибн Омир (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Пайғамбар ﷺ унга — ашобига қурбонлик (қилиб) тақсимласин деб — бир неча қў й бердилар; (тақсимдан кейин) бир атуд (ёш эчки) қолди; у буни Пайғамбар ﷺга зикр қилди; у зот: «Уни ў зинг қурбон қил» дедилар.