حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، وَأَيُّوبَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه. مَرَّ بِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أُوقِدُ تَحْتَ الْقِدْرِ فَقَالَ " أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّ رَأْسِكَ ". قُلْتُ نَعَمْ. فَدَعَا الْحَلاَّقَ فَحَلَقَهُ ثُمَّ أَمَرَنِي بِالْفِدَاءِ.
(Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ mening yonimdan oʻ tdilar — men qozon ostida (oʻ t) yoqayotgan edim. U zot: «Boshing hashoroti (bitlari) seni ranjityaptimi?» dedilar. Men: «Ha» dedim. Shunda u zot sartaroshni chaqirdilar; u (boshimni) qirdi; soʻng u zot menga fidya (toʻ lov) (berishni) buyurdilar.(Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ менинг ёнимдан ў тдилар — мен қозон остида (ў т) ёқаётган эдим. У зот: «Бошинг ҳашороти (битлари) сени ранжитяптими?» дедилар. Мен: «Ҳа» дедим. Шунда у зот сартарошни чақирдилар; у (бошимни) қирди; сўнг у зот менга фидя (тў лов) (беришни) буюрдилар.