حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ رِفَاعَةَ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ، فَتَزَوَّجَهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الزَّبِيرِ الْقُرَظِيُّ، قَالَتْ عَائِشَةُ وَعَلَيْهَا خِمَارٌ أَخْضَرُ. فَشَكَتْ إِلَيْهَا، وَأَرَتْهَا خُضْرَةً بِجِلْدِهَا، فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنِّسَاءُ يَنْصُرُ بَعْضُهُنَّ بَعْضًا قَالَتْ عَائِشَةُ مَا رَأَيْتُ مِثْلَ مَا يَلْقَى الْمُؤْمِنَاتُ، لَجِلْدُهَا أَشَدُّ خُضْرَةً مِنْ ثَوْبِهَا. قَالَ وَسَمِعَ أَنَّهَا قَدْ أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ وَمَعَهُ ابْنَانِ لَهُ مِنْ غَيْرِهَا. قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي إِلَيْهِ مِنْ ذَنْبٍ، إِلاَّ أَنَّ مَا مَعَهُ لَيْسَ بِأَغْنَى عَنِّي مِنْ هَذِهِ. وَأَخَذَتْ هُدْبَةً مِنْ ثَوْبِهَا، فَقَالَ كَذَبَتْ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي لأَنْفُضُهَا نَفْضَ الأَدِيمِ، وَلَكِنَّهَا نَاشِزٌ تُرِيدُ رِفَاعَةَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ لَمْ تَحِلِّي لَهُ ـ أَوْ لَمْ تَصْلُحِي لَهُ ـ حَتَّى يَذُوقَ مِنْ عُسَيْلَتِكِ ". قَالَ وَأَبْصَرَ مَعَهُ ابْنَيْنِ فَقَالَ " بَنُوكَ هَؤُلاَءِ ". قَالَ نَعَمْ. قَالَ " هَذَا الَّذِي تَزْعُمِينَ مَا تَزْعُمِينَ، فَوَاللَّهِ لَهُمْ أَشْبَهُ بِهِ مِنَ الْغُرَابِ بِالْغُرَابِ ".
(Ikrima — Oisha (roziyallohu anho)dan — rivoyat qildi:) Rifoa xotinini taloq qildi, soʻng uni Abdurrahmon ibn Zabir al-Quraziy nikohiga oldi. Oisha (roziyallohu anho) aytdilar: (U ayolning) egnida yashil xirmo (roʻmol) bor edi; u (Oishaga) shikoyat qildi va terisidagi koʻkimtir izlarni — kaltakdan qolgan dogʻlarni — koʻrsatdi. Rasululloh ﷺ kelganlarida — ayollar bir-birini qoʻllab-quvvatlaydi — Oisha (roziyallohu anho): «Men moʻmina ayollar duch keladigan narsaga oʻxshashini koʻrmaganman; uning terisi kiyimidan koʻra koʻkroqdir» dedilar. (Ikrima) aytdi: (Abdurrahmon) xotinining Rasululloh ﷺ huzuriga borganini eshitdi va boshqa xotinidan boʻlgan ikki oʻgʻli bilan keldi. (Ayol:) «Vallohi, mening unga hech bir aybim yoʻq, faqat unda boʻlgan narsa menga mana shundan koʻra koʻproq foydali emas» dedi va kiyimining popugidan ushladi. (Abdurrahmon:) «Vallohi, u yolgʻon aytdi, yo Rasululloh! Men uni charmni qoqqandek qoqaman (yaʼni men quvvatliman), lekin u — Rifoani istab — itoatsiz (nashiz)dir» dedi. Rasululloh ﷺ: «Agar shunday boʻlsa, u (Abdurrahmon) sening shirinligingni totmaguncha, sen unga halol boʻlmaysan — yoki unga yaramaysan» dedilar. (Ikrima) aytdi: (U zot) uning yonida ikki oʻgʻilni koʻrdilar va: «Bular sening oʻgʻillaringmi?» dedilar. (U:) «Ha» dedi. (U zot:) «(Demak,) sen oʻzing daʼvo qiladigan narsani daʼvo qilyapsanmi? Vallohi, ular unga — qargʻa qargʻaga oʻxshagandan koʻra — oʻxshamoqdalar» dedilar.(Икрима — Оиша (розияллоҳу анҳо)дан — ривоят қилди:) Рифоа хотинини талоқ қилди, сўнг уни Абдурраҳмон ибн Забир ал-Қуразий никоҳига олди. Оиша (розияллоҳу анҳо) айтдилар: (У аёлнинг) эгнида яшил хирмо (рўмол) бор эди; у (Оишага) шикоят қилди ва терисидаги кўкимтир изларни — калтакдан қолган доғларни — кўрсатди. Расулуллоҳ ﷺ келганларида — аёллар бир-бирини қўллаб-қувватлайди — Оиша (розияллоҳу анҳо): «Мен мўмина аёллар дуч келадиган нарсага ўхшашини кўрмаганман; унинг териси кийимидан кўра кўкроқдир» дедилар. (Икрима) айтди: (Абдурраҳмон) хотинининг Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига борганини эшитди ва бошқа хотинидан бўлган икки ўғли билан келди. (Аёл:) «Валлоҳи, менинг унга ҳеч бир айбим йўқ, фақат унда бўлган нарса менга мана шундан кўра кўпроқ фойдали эмас» деди ва кийимининг попугидан ушлади. (Абдурраҳмон:) «Валлоҳи, у ёлғон айтди, ё Расулуллоҳ! Мен уни чармни қоққандек қоқаман (яъни мен қувватлиман), лекин у — Рифоани истаб — итоациз (нашиз)дир» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Агар шундай бўлса, у (Абдурраҳмон) сенинг ширинлигингни тотмагунча, сен унга ҳалол бўлмайсан — ёки унга ярамайсан» дедилар. (Икрима) айтди: (У зот) унинг ёнида икки ўғилни кўрдилар ва: «Булар сенинг ўғилларингми?» дедилар. (У:) «Ҳа» деди. (У зот:) «(Демак,) сен ўзинг даъво қиладиган нарсани даъво қиляпсанми? Валлоҳи, улар унга — қарға қарғага ўхшагандан кўра — ўхшамоқдалар» дедилар.