حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، ح وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَعْرَابِيًّا بَالَ فِي الْمَسْجِدِ، فَثَارَ إِلَيْهِ النَّاسُ لِيَقَعُوا بِهِ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " دَعُوهُ، وَأَهْرِيقُوا عَلَى بَوْلِهِ ذَنُوبًا مِنْ مَاءٍ ـ أَوْ سَجْلاً مِنْ مَاءٍ ـ فَإِنَّمَا بُعِثْتُمْ مُيَسِّرِينَ، وَلَمْ تُبْعَثُوا مُعَسِّرِينَ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) xabar berishicha,) bir aʼrobiy masjidda siydi, odamlar unga (qarata) — uni urish uchun — turdilar. Rasululloh ﷺ ularga: «Uni qoʻyib beringlar va siydigining ustiga bir chelak — yoki bir paqir — suv quyinglar; chunki sizlar faqat osonlashtiruvchi qilib yuborilgansiz, qiyinlashtiruvchi qilib yuborilgansiz emas» dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) хабар беришича,) бир аъробий масжидда сийди, одамлар унга (қарата) — уни уриш учун — турдилар. Расулуллоҳ ﷺ уларга: «Уни қўйиб беринглар ва сийдигининг устига бир челак — ёки бир пақир — сув қуйинглар; чунки сизлар фақат осонлаштирувчи қилиб юборилгансиз, қийинлаштирувчи қилиб юборилгансиз эмас» дедилар.