حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، تَضَيَّفَ رَهْطًا فَقَالَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ دُونَكَ أَضْيَافَكَ فَإِنِّي مُنْطَلِقٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَافْرُغْ مِنْ قِرَاهُمْ قَبْلَ أَنْ أَجِيءَ. فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأَتَاهُمْ بِمَا عِنْدَهُ فَقَالَ اطْعَمُوا. فَقَالُوا أَيْنَ رَبُّ مَنْزِلِنَا قَالَ اطْعَمُوا. قَالُوا مَا نَحْنُ بِآكِلِينَ حَتَّى يَجِيءَ رَبُّ مَنْزِلِنَا. قَالَ اقْبَلُوا عَنَّا قِرَاكُمْ، فَإِنَّهُ إِنْ جَاءَ وَلَمْ تَطْعَمُوا لَنَلْقَيَنَّ مِنْهُ. فَأَبَوْا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يَجِدُ عَلَىَّ، فَلَمَّا جَاءَ تَنَحَّيْتُ عَنْهُ فَقَالَ مَا صَنَعْتُمْ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ. فَسَكَتُّ ثُمَّ قَالَ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ. فَسَكَتُّ فَقَالَ يَا غُنْثَرُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَوْتِي لَمَّا جِئْتَ. فَخَرَجْتُ فَقُلْتُ سَلْ أَضْيَافَكَ. فَقَالُوا صَدَقَ أَتَانَا بِهِ. قَالَ فَإِنَّمَا انْتَظَرْتُمُونِي، وَاللَّهِ لاَ أَطْعَمُهُ اللَّيْلَةَ. فَقَالَ الآخَرُونَ وَاللَّهِ لاَ نَطْعَمُهُ حَتَّى تَطْعَمَهُ. قَالَ لَمْ أَرَ فِي الشَّرِّ كَاللَّيْلَةِ، وَيْلَكُمْ مَا أَنْتُمْ لِمَ لاَ تَقْبَلُونَ عَنَّا قِرَاكُمْ هَاتِ طَعَامَكَ. فَجَاءَهُ فَوَضَعَ يَدَهُ فَقَالَ بِاسْمِ اللَّهِ، الأُولَى لِلشَّيْطَانِ. فَأَكَلَ وَأَكَلُوا.
(Abdurrahmon ibn Abu Bakr (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Abu Bakr bir guruh (mehmon)ni mehmon qildi va Abdurrahmonga: «Mehmonlaringga qara (xizmat qil); men Paygʻambar ﷺning oldilariga ketyapman, men kelmasimdan oldin ularning mehmondorchiligini ado etib boʻl» dedi. Abdurrahmon borib, ularga oʻzida boʻlgan (taomni) keltirdi va: «Yenglar» dedi. Ular: «Uyimizning sohibi (xoʻjayini) qani?» dedilar. (Abdurrahmon:) «Yenglar» dedi. Ular: «Uyimizning sohibi kelmaguncha biz yemaymiz» dedilar. (Abdurrahmon:) «Mehmondorchiligingizni bizdan qabul qilinglar; chunki u kelsa-yu, sizlar yemagan boʻlsangiz, biz undan (tanbeh) eshitamiz» dedi. Ammo ular (yeyishdan) bosh tortdilar. Men u (Abu Bakr) mendan gʻazablanishini bildim. U kelgach, men undan chetlandim. U: «Nima qildingiz?» dedi. Ular unga (boʻlganni) aytdilar. U: «Ey Abdurrahmon!» dedi. Men jim turdim. Soʻng: «Ey Abdurrahmon!» dedi. Men jim turdim. U: «Ey gʻunsar (nodon)! Sen ovozimni eshitayotgan boʻlsang, kelgin — senga ont beraman» dedi. Men chiqib: «Mehmonlaringdan soʻra» dedim. Ular: «U rost aytdi; (taomni) bizga keltirgan» dedilar. (Abu Bakr:) «Demak, sizlar faqat meni kutib turibsizlarmi? Vallohi, men bu kecha uni yemayman» dedi. Boshqalar (mehmonlar): «Vallohi, sen yemaguningcha biz (ham) uni yemaymiz» dedilar. (Abu Bakr:) «Men bu kechadagidek yomon (kech)ni koʻrmadim! Voy sizlarga, sizlarga nima boʻldi, nega mehmondorchiligingizni bizdan qabul qilmaysizlar? Taomingni keltir» dedi. (Taom) unga keltirildi, u qoʻlini (taomga) qoʻydi va: «Bismillah; avvalgisi (yaʼni yemayman degan qasamim) shaytondan edi» dedi. Bas, u yedi, ular ham yedilar.(Абдурраҳмон ибн Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди)ки, Абу Бакр бир гуруҳ (меҳмон)ни меҳмон қилди ва Абдурраҳмонга: «Меҳмонларингга қара (хизмат қил); мен Пайғамбар ﷺнинг олдиларига кетяпман, мен келмасимдан олдин уларнинг меҳмондорчилигини адо этиб бўл» деди. Абдурраҳмон бориб, уларга ўзида бўлган (таомни) келтирди ва: «Енглар» деди. Улар: «Уйимизнинг соҳиби (хўжайини) қани?» дедилар. (Абдурраҳмон:) «Енглар» деди. Улар: «Уйимизнинг соҳиби келмагунча биз емаймиз» дедилар. (Абдурраҳмон:) «Меҳмондорчилигингизни биздан қабул қилинглар; чунки у келса-ю, сизлар емаган бўлсангиз, биз ундан (танбеҳ) эшитамиз» деди. Аммо улар (ейишдан) бош тортдилар. Мен у (Абу Бакр) мендан ғазабланишини билдим. У келгач, мен ундан четландим. У: «Нима қилдингиз?» деди. Улар унга (бўлганни) айтдилар. У: «Эй Абдурраҳмон!» деди. Мен жим турдим. Сўнг: «Эй Абдурраҳмон!» деди. Мен жим турдим. У: «Эй ғунсар (нодон)! Сен овозимни эшитаётган бўлсанг, келгин — сенга онт бераман» деди. Мен чиқиб: «Меҳмонларингдан сўра» дедим. Улар: «У рост айтди; (таомни) бизга келтирган» дедилар. (Абу Бакр:) «Демак, сизлар фақат мени кутиб турибсизларми? Валлоҳи, мен бу кеча уни емайман» деди. Бошқалар (меҳмонлар): «Валлоҳи, сен емагунингча биз (ҳам) уни емаймиз» дедилар. (Абу Бакр:) «Мен бу кечадагидек ёмон (кеч)ни кўрмадим! Вой сизларга, сизларга нима бўлди, нега меҳмондорчилигингизни биздан қабул қилмайсизлар? Таомингни келтир» деди. (Таом) унга келтирилди, у қўлини (таомга) қўйди ва: «Бисмиллаҳ; аввалгиси (яъни емайман деган қасамим) шайтондан эди» деди. Бас, у еди, улар ҳам едилар.