حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما جَاءَ أَبُو بَكْرٍ بِضَيْفٍ لَهُ أَوْ بِأَضْيَافٍ لَهُ، فَأَمْسَى عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا جَاءَ قَالَتْ أُمِّي احْتَبَسْتَ عَنْ ضَيْفِكَ ـ أَوْ أَضْيَافِكَ ـ اللَّيْلَةَ. قَالَ مَا عَشَّيْتِهِمْ فَقَالَتْ عَرَضْنَا عَلَيْهِ ـ أَوْ عَلَيْهِمْ فَأَبَوْا أَوْ ـ فَأَبَى، فَغَضِبَ أَبُو بَكْرٍ فَسَبَّ وَجَدَّعَ وَحَلَفَ لاَ يَطْعَمُهُ، فَاخْتَبَأْتُ أَنَا فَقَالَ يَا غُنْثَرُ. فَحَلَفَتِ الْمَرْأَةُ لاَ تَطْعَمُهُ حَتَّى يَطْعَمَهُ، فَحَلَفَ الضَّيْفُ ـ أَوِ الأَضْيَافُ ـ أَنْ لاَ يَطْعَمَهُ أَوْ يَطْعَمُوهُ حَتَّى يَطْعَمَهُ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَأَنَّ هَذِهِ مِنَ الشَّيْطَانِ فَدَعَا بِالطَّعَامِ فَأَكَلَ وَأَكَلُوا فَجَعَلُوا لاَ يَرْفَعُونَ لُقْمَةً إِلاَّ رَبَا مِنْ أَسْفَلِهَا أَكْثَرُ مِنْهَا، فَقَالَ يَا أُخْتَ بَنِي فِرَاسٍ مَا هَذَا فَقَالَتْ وَقُرَّةِ عَيْنِي إِنَّهَا الآنَ لأَكْثَرُ قَبْلَ أَنْ نَأْكُلَ فَأَكَلُوا وَبَعَثَ بِهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَنَّهُ أَكَلَ مِنْهَا.
(Abdurrahmon ibn Abu Bakr (roziyallohu anhumo) aytdi:) Abu Bakr oʻzining bir mehmoni — yoki mehmonlari — bilan keldi va (oʻzi) Paygʻambar ﷺning oldilarida kechki paytgacha qoldi. (U) kelganida, onam: «Mehmoningdan — yoki mehmonlaringdan — bu kecha (uzoq) ushlanib qolding?» dedi. U: «Ularga kechki ovqat bermadingmi?» dedi. (Onam:) «Biz unga — yoki ularga — (taom) taklif qildik, ammo ular bosh tortdilar — yoki u bosh tortdi» dedi. Abu Bakr gʻazablandi, soʻkdi va qattiq (gap) aytdi va uni yemaslikka qasam ichdi. Men (oʻzimni) yashirdim. U: «Ey gʻunsar (nodon)!» dedi. Ayol (onam) esa u (Abu Bakr) yemaguncha uni yemaslikka qasam ichdi; mehmon — yoki mehmonlar — ham u yemaguncha uni yemaslikka qasam ichdi(lar). Abu Bakr: «Goʻyo bu (qasam) shaytondan (boʻlsa kerak)» dedi va taomni soʻrab, yedi, ular ham yedilar; ular qaysi luqmani koʻtarmasinlar, uning ostidan undan koʻproq (taom) koʻpayardi. U: «Ey Bani Firosning singlisi, bu nima?» dedi. U (ayol): «Koʻzimning nuriga qasamki, u (taom) hozir — biz yeyishdan oldingidan — koʻproqdir» dedi. Bas, ular yedilar va u (Abu Bakr) undan Paygʻambar ﷺga (biroz) yubordi; (u zot) undan yeganlari zikr qilindi.(Абдурраҳмон ибн Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Абу Бакр ўзининг бир меҳмони — ёки меҳмонлари — билан келди ва (ўзи) Пайғамбар ﷺнинг олдиларида кечки пайтгача қолди. (У) келганида, онам: «Меҳмонингдан — ёки меҳмонларингдан — бу кеча (узоқ) ушланиб қолдинг?» деди. У: «Уларга кечки овқат бермадингми?» деди. (Онам:) «Биз унга — ёки уларга — (таом) таклиф қилдик, аммо улар бош тортдилар — ёки у бош тортди» деди. Абу Бакр ғазабланди, сўкди ва қаттиқ (гап) айтди ва уни емасликка қасам ичди. Мен (ўзимни) яширдим. У: «Эй ғунсар (нодон)!» деди. Аёл (онам) эса у (Абу Бакр) емагунча уни емасликка қасам ичди; меҳмон — ёки меҳмонлар — ҳам у емагунча уни емасликка қасам ичди(лар). Абу Бакр: «Гўё бу (қасам) шайтондан (бўлса керак)» деди ва таомни сўраб, еди, улар ҳам едилар; улар қайси луқмани кўтармасинлар, унинг остидан ундан кўпроқ (таом) кўпаярди. У: «Эй Бани Фироснинг синглиси, бу нима?» деди. У (аёл): «Кўзимнинг нурига қасамки, у (таом) ҳозир — биз ейишдан олдингидан — кўпроқдир» деди. Бас, улар едилар ва у (Абу Бакр) ундан Пайғамбар ﷺга (бироз) юборди; (у зот) ундан еганлари зикр қилинди.