(Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ menga — mening kaftim u zotning ikki kaftlari orasida (boʻlgan) holda — tashahhudni oʻrgatdilar, xuddi menga Qurʼondan bir surani oʻrgatganlaridek: «At-tahiyyatu lillahi vas-salavotu vat-toyyibat; assalomu alayka ayyuhan-nabiyyu va rahmatullohi va barakotuh; assalomu alayna va ala ibodillahis-solihin; ashhadu al-la ilaha illalloh, va ashhadu anna Muhammadan abduhu va rasuluh» (yaʼni: barcha taʼzim-ehtiromlar, namozlar va pokiza soʻz-amallar Allohgadir; ey Paygʻambar, sizga Allohning salomi, rahmati va barakotlari boʻlsin; bizga va Allohning solih bandalariga salom boʻlsin; guvohlik beramanki, Allohdan boshqa iloh yoʻq va guvohlik beramanki, Muhammad — Uning bandasi va rasulidir). Bu (taʼlim) u zot bizning oramizda (hayot) boʻlganlarida (edi); u zot vafot etganlarida esa, biz «assalomu ala-n-nabiy» (yaʼni: Paygʻambarga salom boʻlsin) — der edik (‹alayka› oʻrniga).(Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ менга — менинг кафтим у зотнинг икки кафтлари орасида (бўлган) ҳолда — ташаҳҳудни ўргатдилар, худди менга Қуръондан бир сурани ўргатганларидек: «Ат-таҳийяту лиллаҳи вас-салавоту ват-тоййибат; ассалому алайка айюҳан-набийю ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳ; ассалому алайна ва ала ибодиллаҳис-солиҳин; ашҳаду ал-ла илаҳа иллаллоҳ, ва ашҳаду анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ» (яъни: барча таъзим-эҳтиромлар, намозлар ва покиза сўз-амаллар Аллоҳгадир; эй Пайғамбар, сизга Аллоҳнинг саломи, раҳмати ва баракотлари бўлсин; бизга ва Аллоҳнинг солиҳ бандаларига салом бўлсин; гувоҳлик бераманки, Аллоҳдан бошқа илоҳ йўқ ва гувоҳлик бераманки, Муҳаммад — Унинг бандаси ва расулидир). Бу (таълим) у зот бизнинг орамизда (ҳаёт) бўлганларида (эди); у зот вафот этганларида эса, биз «ассалому ала-н-набий» (яъни: Пайғамбарга салом бўлсин) — дер эдик (‹алайка› ўрнига).