حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ كَعْبٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيًّا ـ يَعْنِي ابْنَ أَبِي طَالِبٍ ـ خَرَجَ مِنْ عِنْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنَا عَنْبَسَةُ حَدَّثَنَا يُونُسُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ خَرَجَ مِنْ عِنْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي وَجَعِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَقَالَ النَّاسُ يَا أَبَا حَسَنٍ كَيْفَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَصْبَحَ بِحَمْدِ اللَّهِ بَارِئًا فَأَخَذَ بِيَدِهِ الْعَبَّاسُ فَقَالَ أَلاَ تَرَاهُ أَنْتَ وَاللَّهِ بَعْدَ الثَّلاَثِ عَبْدُ الْعَصَا وَاللَّهِ إِنِّي لأُرَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَيُتَوَفَّى فِي وَجَعِهِ، وَإِنِّي لأَعْرِفُ فِي وُجُوهِ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ الْمَوْتَ، فَاذْهَبْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَسْأَلَهُ فِيمَنْ يَكُونُ الأَمْرُ فَإِنْ كَانَ فِينَا عَلِمْنَا ذَلِكَ، وَإِنْ كَانَ فِي غَيْرِنَا أَمَرْنَاهُ فَأَوْصَى بِنَا. قَالَ عَلِيٌّ وَاللَّهِ لَئِنْ سَأَلْنَاهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَمْنَعُنَا لاَ يُعْطِينَاهَا النَّاسُ أَبَدًا، وَإِنِّي لاَ أَسْأَلُهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبَدًا.
(Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) xabar berishicha,) Ali ibn Abu Tolib Paygʻambar ﷺning oldilaridan — u zot vafot etgan (oxirgi) kasalliklari (payti)da — chiqdi. Odamlar: «Ey Abu Hasan, Rasululloh ﷺ qanday tongni qarshiladilar (ahvollari qanday)?» dedilar. U: «Allohga hamd boʻlsin, sogʻayib (yengillashib) tongni qarshiladilar» dedi. Shunda Abbos uning qoʻlidan ushlab: «Uni (ahvolini) koʻrmayapsanmi? Vallohi, uch (kun)dan keyin sen ‹asoning quli› (boʻysunuvchi) boʻlasan. Vallohi, men Rasululloh ﷺ shu kasalliklarida vafot etadilar deb oʻylayman; chunki men Bani Abdulmuttalibning yuzlarida oʻlim (alomatini) taniyman. Bas, qani bizni Rasululloh ﷺning oldilariga olib bor, undan: ‹(Bu) ish (xilofat) kimda boʻladi?› deb soʻraylik; agar u bizda boʻlsa, buni bilamiz; agar u bizdan boshqada boʻlsa, undan (biz haqimizda yaxshilik) vasiyat qilishini soʻraymiz» dedi. Ali: «Vallohi, agar biz uni Rasululloh ﷺdan soʻrasagu, u bizga bermasalar, odamlar buni bizga hech qachon bermaydi; va vallohi, men uni Rasululloh ﷺdan hech qachon soʻramayman» dedi.(Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) хабар беришича,) Али ибн Абу Толиб Пайғамбар ﷺнинг олдиларидан — у зот вафот этган (охирги) касалликлари (пайти)да — чиқди. Одамлар: «Эй Абу Ҳасан, Расулуллоҳ ﷺ қандай тонгни қаршиладилар (аҳволлари қандай)?» дедилар. У: «Аллоҳга ҳамд бўлсин, соғайиб (енгиллашиб) тонгни қаршиладилар» деди. Шунда Аббос унинг қўлидан ушлаб: «Уни (аҳволини) кўрмаяпсанми? Валлоҳи, уч (кун)дан кейин сен ‹асонинг қули› (бўйсунувчи) бўласан. Валлоҳи, мен Расулуллоҳ ﷺ шу касалликларида вафот этадилар деб ўйлайман; чунки мен Бани Абдулмутталибнинг юзларида ўлим (аломатини) танийман. Бас, қани бизни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига олиб бор, ундан: ‹(Бу) иш (хилофат) кимда бўлади?› деб сўрайлик; агар у бизда бўлса, буни биламиз; агар у биздан бошқада бўлса, ундан (биз ҳақимизда яхшилик) васият қилишини сўраймиз» деди. Али: «Валлоҳи, агар биз уни Расулуллоҳ ﷺдан сўрасагу, у бизга бермасалар, одамлар буни бизга ҳеч қачон бермайди; ва валлоҳи, мен уни Расулуллоҳ ﷺдан ҳеч қачон сўрамайман» деди.