حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ، قَالَ سَأَلُوا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ مِنْ أَىِّ شَىْءٍ الْمِنْبَرُ فَقَالَ مَا بَقِيَ بِالنَّاسِ أَعْلَمُ مِنِّي هُوَ مِنْ أَثْلِ الْغَابَةِ، عَمِلَهُ فُلاَنٌ مَوْلَى فُلاَنَةَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ عُمِلَ، وَوُضِعَ، فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ كَبَّرَ وَقَامَ النَّاسُ خَلْفَهُ، فَقَرَأَ وَرَكَعَ وَرَكَعَ النَّاسُ خَلْفَهُ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى، فَسَجَدَ عَلَى الأَرْضِ، ثُمَّ عَادَ إِلَى الْمِنْبَرِ، ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى حَتَّى سَجَدَ بِالأَرْضِ، فَهَذَا شَأْنُهُ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ قَالَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ سَأَلَنِي أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ ـ رَحِمَهُ اللَّهُ ـ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ، قَالَ فَإِنَّمَا أَرَدْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَعْلَى مِنَ النَّاسِ، فَلاَ بَأْسَ أَنْ يَكُونَ الإِمَامُ أَعْلَى مِنَ النَّاسِ بِهَذَا الْحَدِيثِ. قَالَ فَقُلْتُ إِنَّ سُفْيَانَ بْنَ عُيَيْنَةَ كَانَ يُسْأَلُ عَنْ هَذَا كَثِيرًا فَلَمْ تَسْمَعْهُ مِنْهُ قَالَ لاَ.
Abu Hozim (Sahl ibn Saʼddan) rivoyat qiladi: Sahl ibn Saʼddan (Paygʻambar) minbari nimadan qilingani soʻraldi. Sahl: «Odamlar ichida buni mendan yaxshiroq biladigan tirik (kishi) qolmagan. U — choʻl gʻujum (yulgʻun) yogʻochidan qilingan edi. Falonchining quli falonchi uni Rasululloh ﷺ uchun yasadi. U qurilib, (masjidga) qoʻyilgach, Rasululloh ﷺ unga chiqib, qiblaga yuzlanib ‹Allohu akbar› dedilar, odamlar esa orqalarida turdi. U zot (Qurʼon) oʻqidilar, rukuʼga egildilar, odamlar ham orqalarida egildi. Soʻng boshlarini koʻtarib, orqaga qadam tashlab, tushib, yerda sajda qildilar; soʻng yana minbarga chiqib, oʻqidilar, rukuʼ qildilar, boshlarini koʻtarib, orqaga qadam tashlab, tushib, yerda sajda qildilar. Mana, minbar haqida men bilgan shu», — dedi. Ahmad ibn Hanbal: «Paygʻambar ﷺ odamlardan balandroq joyda boʻlganlari kabi, yuqoridagi hadisga koʻra, imom namozda oʻz iqtidochilaridan balandroq joyda boʻlsa, zarari yoʻq», — dedi.Абу Ҳозим (Саҳл ибн Саъддан) ривоят қилади: Саҳл ибн Саъддан (Пайғамбар) минбари нимадан қилингани сўралди. Саҳл: «Одамлар ичида буни мендан яхшироқ биладиган тирик (киши) қолмаган. У — чўл ғужум (юлғун) ёғочидан қилинган эди. Фалончининг қули фалончи уни Расулуллоҳ ﷺ учун ясади. У қурилиб, (масжидга) қўйилгач, Расулуллоҳ ﷺ унга чиқиб, қиблага юзланиб ‹Аллоҳу акбар› дедилар, одамлар эса орқаларида турди. У зот (Қуръон) ўқидилар, рукуъга эгилдилар, одамлар ҳам орқаларида эгилди. Сўнг бошларини кўтариб, орқага қадам ташлаб, тушиб, ерда сажда қилдилар; сўнг яна минбарга чиқиб, ўқидилар, рукуъ қилдилар, бошларини кўтариб, орқага қадам ташлаб, тушиб, ерда сажда қилдилар. Мана, минбар ҳақида мен билган шу», — деди. Аҳмад ибн Ҳанбал: «Пайғамбар ﷺ одамлардан баландроқ жойда бўлганлари каби, юқоридаги ҳадисга кўра, имом намозда ўз иқтидочиларидан баландроқ жойда бўлса, зарари йўқ», — деди.