Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ otdan yiqilib, oyoqlari yoki yelkalari lat yedi. U zot bir oy zavjalariga (kirmaslikka) qasam ichdi va xurmo poyasidan zinali balandxonada (mashruba) qoldilar. Sahobalar u zotni koʻrgani keldi; u zot oʻtirgan holda ularga imomlik qildilar, sahobalar esa tik turgan edi. Namozni tugatgach, u zot: «Imom — ergashilish uchun(dir); u ‹Allohu akbar› desa, sizlar ham ‹Allohu akbar› denglar; u rukuʼ qilsa, rukuʼ qilinglar; u sajda qilsa, sajda qilinglar; agar u tik turib namoz oʻqisa, tik turib oʻqinglar», — dedilar. 29-kun(dan keyin) Paygʻambar ﷺ (balandxonadan) tushdilar. Odamlar: «Yo Rasululloh, siz bir oy zavjalaringizga kirmaslikka qasam ichgan edingiz-ku», — dedi. U zot: «(Bu) oy 29 kun (ham boʻladi)», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ отдан йиқилиб, оёқлари ёки елкалари лат еди. У зот бир ой завжаларига (кирмасликка) қасам ичди ва хурмо поясидан зинали баландхонада (машруба) қолдилар. Саҳобалар у зотни кўргани келди; у зот ўтирган ҳолда уларга имомлик қилдилар, саҳобалар эса тик турган эди. Намозни тугатгач, у зот: «Имом — эргашилиш учун(дир); у ‹Аллоҳу акбар› деса, сизлар ҳам ‹Аллоҳу акбар› денглар; у рукуъ қилса, рукуъ қилинглар; у сажда қилса, сажда қилинглар; агар у тик туриб намоз ўқиса, тик туриб ўқинглар», — дедилар. 29-кун(дан кейин) Пайғамбар ﷺ (баландхонадан) тушдилар. Одамлар: «Ё Расулуллоҳ, сиз бир ой завжаларингизга кирмасликка қасам ичган эдингиз-ку», — деди. У зот: «(Бу) ой 29 кун (ҳам бўлади)», — дедилар.