Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Jamoat bilan oʻqilgan namoz kishining uyida yoki bozorda yolgʻiz oʻqigan namozidan yigirma besh barobar afzal (savobliroq)dir. Chunki kishi tahorat qilib, uni mukammal qilsa, soʻng faqat namoz niyatida masjidga yoʻl olsa, masjid tomon tashlagan har bir qadami uchun Alloh uni bir daraja koʻtaradi va bir gunohini (oʻchirib) kechiradi — to masjidga kirgunicha. Masjidga kirgach, namozni kutib turgani muddat, u namozda (hisoblanadi); farishtalar unga magʻfirat soʻrab turadi: ‹Allohim, unga rahm qil! Allohim, uni magʻfirat qil!› — deydi — toki u joynamozida oʻtirgan va hadas (shamol) chiqarmagan boʻlsa», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Жамоат билан ўқилган намоз кишининг уйида ёки бозорда ёлғиз ўқиган намозидан йигирма беш баробар афзал (савоблироқ)дир. Чунки киши таҳорат қилиб, уни мукаммал қилса, сўнг фақат намоз ниятида масжидга йўл олса, масжид томон ташлаган ҳар бир қадами учун Аллоҳ уни бир даража кўтаради ва бир гуноҳини (ўчириб) кечиради — то масжидга киргунича. Масжидга киргач, намозни кутиб тургани муддат, у намозда (ҳисобланади); фаришталар унга мағфират сўраб туради: ‹Аллоҳим, унга раҳм қил! Аллоҳим, уни мағфират қил!› — дейди — токи у жойнамозида ўтирган ва ҳадас (шамол) чиқармаган бўлса», — дедилар.