Oisha (Paygʻambar ﷺ ning zavjalari) (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men aql-idrokka yetganimdan beri ota-onamni Islom (dini)da koʻrdim. Paygʻambar ﷺ bizni ziyorat qilmagan biror kun oʻtmas edi — ham erta tongda, ham kechqurun (kelar edilar). Otam Abu Bakr uyi hovlisida masjid (joynamoz) qurishni oʻyladi va qurdi. U unda namoz oʻqir va Qurʼon tilovat qilar edi. Mushrik ayollar va ularning bolalari uning yonida turib, unga hayrat bilan qarar edi. Abu Bakr yumshoq koʻngilli kishi edi va Qurʼon oʻqiganda yigʻidan oʻzini tutolmas edi. Quraysh mushriklarining boshliqlari bundan (yaʼni bolalari va ayollari Qurʼon tilovatidan taʼsirlanishidan) qoʻrqib qoldi.Оиша (Пайғамбар ﷺ нинг завжалари) (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен ақл-идрокка етганимдан бери ота-онамни Ислом (дини)да кўрдим. Пайғамбар ﷺ бизни зиёрат қилмаган бирор кун ўтмас эди — ҳам эрта тонгда, ҳам кечқурун (келар эдилар). Отам Абу Бакр уйи ҳовлисида масжид (жойнамоз) қуришни ўйлади ва қурди. У унда намоз ўқир ва Қуръон тиловат қилар эди. Мушрик аёллар ва уларнинг болалари унинг ёнида туриб, унга ҳайрат билан қарар эди. Абу Бакр юмшоқ кўнгилли киши эди ва Қуръон ўқиганда йиғидан ўзини тутолмас эди. Қурайш мушрикларининг бошлиқлари бундан (яъни болалари ва аёллари Қуръон тиловатидан таъсирланишидан) қўрқиб қолди.