حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ مَعْمَرٍ،. وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمْ أَعْقِلْ أَبَوَىَّ إِلاَّ وَهُمَا يَدِينَانِ الدِّينَ، وَلَمْ يَمُرَّ عَلَيْهِمَا يَوْمٌ إِلاَّ يَأْتِينَا فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَرَفَىِ النَّهَارِ بُكْرَةً وَعَشِيَّةً، فَبَيْنَمَا نَحْنُ جُلُوسٌ فِي بَيْتِ أَبِي بَكْرٍ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ قَالَ قَائِلٌ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَاعَةٍ لَمْ يَكُنْ يَأْتِينَا فِيهَا. قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا جَاءَ بِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ إِلاَّ أَمْرٌ. قَالَ " إِنِّي قَدْ أُذِنَ لِي بِالْخُرُوجِ ".
(Oisha (roziyallohu anho) aytdilar:) Men ota-onamni (taniy boshlaganimdan beri) faqat (Islom) dinida (boʻlgan) holda bilaman; va Rasululloh ﷺ kunning ikki tarafida — ertalab va kechqurun — bizning oldimizga kelmaydigan bir kun (ham) oʻtmasdi. Bir kuni, qoq peshin payti, biz Abu Bakrning uyida oʻtirgan edik, kimdir: «Mana, Rasululloh ﷺ — bizning oldimizga (odatda) kelmaydigan bir vaqtda (kelmoqdalar)» dedi. Abu Bakr: «Uni bu vaqtda faqat (muhim) bir ish (sababli) keltirgan boʻlsa kerak» dedi. (U zot:) «Menga (Makkadan) chiqishga (hijratga) izn berildi» dedilar.(Оиша (розияллоҳу анҳо) айтдилар:) Мен ота-онамни (таний бошлаганимдан бери) фақат (Ислом) динида (бўлган) ҳолда биламан; ва Расулуллоҳ ﷺ куннинг икки тарафида — эрталаб ва кечқурун — бизнинг олдимизга келмайдиган бир кун (ҳам) ўтмасди. Бир куни, қоқ пешин пайти, биз Абу Бакрнинг уйида ўтирган эдик, кимдир: «Мана, Расулуллоҳ ﷺ — бизнинг олдимизга (одатда) келмайдиган бир вақтда (келмоқдалар)» деди. Абу Бакр: «Уни бу вақтда фақат (муҳим) бир иш (сабабли) келтирган бўлса керак» деди. (У зот:) «Менга (Маккадан) чиқишга (ҳижратга) изн берилди» дедилар.