حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ، سِيرِينَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُؤْمَرُ بِالْخُرُوجِ فِي الْعِيدَيْنِ وَالْمُخَبَّأَةُ وَالْبِكْرُ قَالَتِ الْحُيَّضُ يَخْرُجْنَ فَيَكُنَّ خَلْفَ النَّاسِ يُكَبِّرْنَ مَعَ النَّاسِ .
Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bizni ikki iydda (musallaga) chiqishga buyurar edilar, pardada saqlangan qizni ham, balogʻatga yetgan qizni ham. (Ummu Atiyya) dedi: Hayzli ayollar chiqib, odamlarning orqasida boʻlar, odamlar bilan birga takbir aytardilar.Умму Атийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бизни икки ийдда (мусаллага) чиқишга буюрар эдилар, пардада сақланган қизни ҳам, балоғатга етган қизни ҳам. (Умму Атийя) деди: Ҳайзли аёллар чиқиб, одамларнинг орқасида бўлар, одамлар билан бирга такбир айтардилар.