حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ، أَخْبَرَنَا وَرْقَاءُ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ،. قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَهَبَ أَهْلُ الدُّثُورِ بِالدَّرَجَاتِ وَالنَّعِيمِ الْمُقِيمِ. قَالَ " كَيْفَ ذَاكَ ". قَالَ صَلَّوْا كَمَا صَلَّيْنَا، وَجَاهَدُوا كَمَا جَاهَدْنَا، وَأَنْفَقُوا مِنْ فُضُولِ أَمْوَالِهِمْ، وَلَيْسَتْ لَنَا أَمْوَالٌ. قَالَ " أَفَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِأَمْرٍ تُدْرِكُونَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، وَتَسْبِقُونَ مَنْ جَاءَ بَعْدَكُمْ، وَلاَ يَأْتِي أَحَدٌ بِمِثْلِ مَا جِئْتُمْ، إِلاَّ مَنْ جَاءَ بِمِثْلِهِ، تُسَبِّحُونَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ عَشْرًا، وَتَحْمَدُونَ عَشْرًا، وَتُكَبِّرُونَ عَشْرًا ". تَابَعَهُ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ سُمَىٍّ وَرَوَاهُ ابْنُ عَجْلاَنَ عَنْ سُمَىٍّ وَرَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ. وَرَوَاهُ جَرِيرٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ. وَرَوَاهُ سُهَيْلٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) (Sahobalar): «Yo Rasululloh, mol-davlat egalari (yuqori) darajalar va doimiy neʼmatlarni olib ketishdi-ku!» dedilar. U zot: «Bu qanday (boʻldi)?» dedilar. (Ular): «Ular biz oʻqigandek namoz oʻqiydilar, biz jihod qilgandek jihod qiladilar va ortiqcha mollaridan infoq qiladilar — bizda esa (sadaqa qiladigan) mol yoʻq», dedilar. U zot: «Sizga shunday bir ishni aytaymi: (uni qilsangiz) sizdan oldingilarga yetib olasiz, sizdan keyin keladiganlardan oʻzib ketasiz va siz qilgan (amal) kabisini — uni xuddi shunday qilgan kishidan boshqa — hech kim keltira olmaydi: har namozdan keyin oʻn marta tasbeh (Subhanalloh), oʻn marta hamd (Alhamdulilloh) va oʻn marta takbir (Allohu akbar) ayting», dedilar. (Buni Sumaydan Ubaydulloh ibn Umar ham mutoba qildi. Ibn Ajlon esa uni Sumay va Rajo ibn Hayvadan rivoyat qildi. Jarir uni Abdulaziz ibn Rufayʼdan, u Abu Solihdan, u Abud-Dardodan rivoyat qildi. Suhayl esa uni otasidan, u Abu Hurayradan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qildi.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ, мол-давлат эгалари (юқори) даражалар ва доимий неъматларни олиб кетишди-ку!» дедилар. У зот: «Бу қандай (бўлди)?» дедилар. (Улар): «Улар биз ўқигандек намоз ўқийдилар, биз жиҳод қилгандек жиҳод қиладилар ва ортиқча молларидан инфоқ қиладилар — бизда эса (садақа қиладиган) мол йўқ», дедилар. У зот: «Сизга шундай бир ишни айтайми: (уни қилсангиз) сиздан олдингиларга етиб оласиз, сиздан кейин келадиганлардан ўзиб кетасиз ва сиз қилган (амал) кабисини — уни худди шундай қилган кишидан бошқа — ҳеч ким келтира олмайди: ҳар намоздан кейин ўн марта тасбеҳ (Субҳаналлоҳ), ўн марта ҳамд (Алҳамдулиллоҳ) ва ўн марта такбир (Аллоҳу акбар) айтинг», дедилар. (Буни Сумайдан Убайдуллоҳ ибн Умар ҳам мутоба қилди. Ибн Ажлон эса уни Сумай ва Ражо ибн Ҳайвадан ривоят қилди. Жарир уни Абдулазиз ибн Руфайъдан, у Абу Солиҳдан, у Абуд-Дардодан ривоят қилди. Суҳайл эса уни отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилди.)