حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَقُولَنَّ أَحَدُكُمُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي، اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي، إِنْ شِئْتَ. لِيَعْزِمِ الْمَسْأَلَةَ، فَإِنَّهُ لاَ مُكْرِهَ لَهُ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki,) Rasululloh ﷺ: «Birortangiz: ‹Allohim, xohlasang meni magʻfirat qil; Allohim, xohlasang menga rahm qil› demasin. (Aksincha,) soʻrovida qatʼiy (azmkor) boʻlsin — chunki Uni majburlaydigan (zot) yoʻq», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангиз: ‹Аллоҳим, хоҳласанг мени мағфират қил; Аллоҳим, хоҳласанг менга раҳм қил› демасин. (Аксинча,) сўровида қатъий (азмкор) бўлсин — чунки Уни мажбурлайдиган (зот) йўқ», дедилар.