حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا حَرَمِيٌّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَتْ أُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ خَادِمُكَ أَنَسٌ ادْعُ اللَّهَ لَهُ. قَالَ " اللَّهُمَّ أَكْثِرْ مَالَهُ وَوَلَدَهُ، وَبَارِكْ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتَهُ ".
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Onam: «Yo Rasululloh, xizmatkoringiz Anas (uchun) — uning haqiga Allohga duo qiling», dedi. U zot: «Allohim, uning molini va farzandini koʻpaytir va Sen unga bergan (narsa)da unga baraka ber», dedilar.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Онам: «Ё Расулуллоҳ, хизматкорингиз Анас (учун) — унинг ҳақига Аллоҳга дуо қилинг», деди. У зот: «Аллоҳим, унинг молини ва фарзандини кўпайтир ва Сен унга берган (нарса)да унга барака бер», дедилар.