حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي زَهْدَمُ بْنُ مُضَرِّبٍ، قَالَ سَمِعْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خَيْرُكُمْ قَرْنِي، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ". قَالَ عِمْرَانُ فَمَا أَدْرِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ قَوْلِهِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا " ثُمَّ يَكُونُ بَعْدَهُمْ قَوْمٌ يَشْهَدُونَ وَلاَ يُسْتَشْهَدُونَ، وَيَخُونُونَ وَلاَ يُؤْتَمَنُونَ، وَيَنْذِرُونَ وَلاَ يَفُونَ وَيَظْهَرُ فِيهِمُ السِّمَنُ ".
(Zahdam ibn Muzarrib rivoyat qiladiki,) Men Imron ibn Husayn (roziyallohu anhumo)ning Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qilib aytganini) eshitdim: «Sizlarning eng yaxshilaringiz mening avlodim (asrim), soʻng ularga ergashganlar, soʻng ularga ergashganlardir». Imron: «Bilmayman, Paygʻambar ﷺ bu soʻzlaridan keyin (avlodni) ikki yoki uch marta (zikr qildilarmi)», dedi. U zot (yana): «Soʻng ulardan keyin shunday qavm keladiki, ular guvohlik beradilar, lekin (ulardan) guvohlik soʻralmaydi; xiyonat qiladilar, ishonib boʻlmaydi; nazr qiladilar, (lekin) vafo qilmaydilar; va ular orasida semizlik paydo boʻladi», dedilar.(Заҳдам ибн Музарриб ривоят қиладики,) Мен Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳумо)нинг Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилиб айтганини) эшитдим: «Сизларнинг энг яхшиларингиз менинг авлодим (асрим), сўнг уларга эргашганлар, сўнг уларга эргашганлардир». Имрон: «Билмайман, Пайғамбар ﷺ бу сўзларидан кейин (авлодни) икки ёки уч марта (зикр қилдиларми)», деди. У зот (яна): «Сўнг улардан кейин шундай қавм келадики, улар гувоҳлик берадилар, лекин (улардан) гувоҳлик сўралмайди; хиёнат қиладилар, ишониб бўлмайди; назр қиладилар, (лекин) вафо қилмайдилар; ва улар орасида семизлик пайдо бўлади», дедилар.