حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْغَسِيلِ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ، عَلَى الْمِنْبَرِ بِمَكَّةَ فِي خُطْبَتِهِ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ " لَوْ أَنَّ ابْنَ آدَمَ أُعْطِيَ وَادِيًا مَلأً مِنْ ذَهَبٍ أَحَبَّ إِلَيْهِ ثَانِيًا، وَلَوْ أُعْطِيَ ثَانِيًا أَحَبَّ إِلَيْهِ ثَالِثًا، وَلاَ يَسُدُّ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلاَّ التُّرَابُ، وَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَنْ تَابَ ".
(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Ibn Zubayrning Makkada minbarda xutbasida shunday deganini eshitdim: «Ey odamlar! Paygʻambar ﷺ: ‹Agar Odam bolasiga bir vodiy toʻla oltin berilsa, u ikkinchisini istardi; ikkinchisi berilsa, uchinchisini istardi. Odam bolasining qornini tuproqdan boshqa narsa toʻsmaydi (toʻldirmaydi). Alloh tavba qilgan kishining tavbasini qabul qiladi› der edilar».(Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Ибн Зубайрнинг Маккада минбарда хутбасида шундай деганини эшитдим: «Эй одамлар! Пайғамбар ﷺ: ‹Агар Одам боласига бир водий тўла олтин берилса, у иккинчисини истарди; иккинчиси берилса, учинчисини истарди. Одам боласининг қорнини тупроқдан бошқа нарса тўсмайди (тўлдирмайди). Аллоҳ тавба қилган кишининг тавбасини қабул қилади› дер эдилар».