(Abu Saʼid (al-Xudriy) (roziyallohu anhu) aytdiki,) Ansordan baʼzi kishilar Rasululloh ﷺdan (biror narsa) soʻrashdi; ulardan kim soʻrasa, u zot berar edilar — toki yonlaridagi (mol) tugadi. Hamma narsa — qoʻllari bilan sarflagan (mollari) — tugagach, ularga: «Menda boʻlgan har qanday yaxshilikni (moldan) men sizdan asrab qoʻymayman. Kim iffatli boʻlishni (gadolikdan tiyilishni) istasa, Alloh uni iffatli qiladi; kim sabr qilishga harakat qilsa, Alloh unga sabr beradi; kim (oʻzini) boy (qanoatli) tutsa, Alloh uni boy qiladi. Sizga sabrdan koʻra yaxshiroq va kengroq biror ato berilmagan», dedilar.(Абу Саъид (ал-Худрий) (розияллоҳу анҳу) айтдики,) Ансордан баъзи кишилар Расулуллоҳ ﷺдан (бирор нарса) сўрашди; улардан ким сўраса, у зот берар эдилар — токи ёнларидаги (мол) тугади. Ҳамма нарса — қўллари билан сарфлаган (моллари) — тугагач, уларга: «Менда бўлган ҳар қандай яхшиликни (молдан) мен сиздан асраб қўймайман. Ким иффатли бўлишни (гадоликдан тийилишни) истаса, Аллоҳ уни иффатли қилади; ким сабр қилишга ҳаракат қилса, Аллоҳ унга сабр беради; ким (ўзини) бой (қаноатли) туца, Аллоҳ уни бой қилади. Сизга сабрдан кўра яхшироқ ва кенгроқ бирор ато берилмаган», дедилар.