حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ شَهِدْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِرَجُلٍ مِمَّنْ مَعَهُ يَدَّعِي الإِسْلاَمَ " هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ ". فَلَمَّا حَضَرَ الْقِتَالُ قَاتَلَ الرَّجُلُ مِنْ أَشَدِّ الْقِتَالِ، وَكَثُرَتْ بِهِ الْجِرَاحُ فَأَثْبَتَتْهُ، فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الَّذِي تَحَدَّثْتَ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَدْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مِنْ أَشَدِّ الْقِتَالِ، فَكَثُرَتْ بِهِ الْجِرَاحُ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ ". فَكَادَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ يَرْتَابُ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ إِذْ وَجَدَ الرَّجُلُ أَلَمَ الْجِرَاحِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى كِنَانَتِهِ، فَانْتَزَعَ مِنْهَا سَهْمًا فَانْتَحَرَ بِهَا، فَاشْتَدَّ رِجَالٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَدَّقَ اللَّهُ حَدِيثَكَ، قَدِ انْتَحَرَ فُلاَنٌ فَقَتَلَ نَفْسَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا بِلاَلُ قُمْ فَأَذِّنْ، لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ مُؤْمِنٌ، وَإِنَّ اللَّهَ لَيُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Rasululloh ﷺ bilan Xaybar (gʻazoti)da hozir boʻldik. Rasululloh ﷺ oʻzlari bilan birga boʻlgan, Islomni daʼvo qilgan (oʻzini musulmon sanagan) bir kishi haqida: «Bu — doʻzax ahlidandir», dedilar. Jang boshlanganda, oʻsha kishi nihoyatda qattiq jang qildi va unga koʻp jarohat yetib, (oʻrnida) qotib qoldi (ogʻir yaralandi). Shunda Paygʻambar ﷺning sahobalaridan bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, siz doʻzax ahlidan degan oʻsha kishi haqida nima deysiz — u Alloh yoʻlida nihoyatda qattiq jang qildi va unga koʻp jarohat yetdi-ku?» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ammo u (haqiqatan) doʻzax ahlidandir», dedilar. Baʼzi musulmonlar (bu haqda) shubhaga tushay deb qoldilar. Shu holatda turganida, oʻsha kishi jarohatlarning ogʻrigʻini sezib (chiday olmay), qoʻlini sadogʻiga (oʻq qaltasiga) uzatib, undan bir oʻq sugʻurdi va u bilan oʻzini (boʻgʻzini) tilib oʻldirdi (oʻzini halok qildi). Shunda musulmonlardan baʼzilari Rasululloh ﷺ tomon shoshilib (yugurib) kelib: «Yo Rasululloh, Alloh sizning soʻzingizni rost qildi; falonchi oʻzini (oʻq bilan) tilib, joniga qasd qildi (oʻzini oʻldirdi)», dedilar. Rasululloh ﷺ: «Ey Bilol, turib (xalqqa) eʼlon qil: jannatga moʻmindan boshqasi kirmaydi; va albatta Alloh bu dinni (baʼzan) fojir (gunohkor) kishi bilan ham quvvatlaydi», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Биз Расулуллоҳ ﷺ билан Хайбар (ғазоти)да ҳозир бўлдик. Расулуллоҳ ﷺ ўзлари билан бирга бўлган, Исломни даъво қилган (ўзини мусулмон санаган) бир киши ҳақида: «Бу — дўзах аҳлидандир», дедилар. Жанг бошланганда, ўша киши ниҳоятда қаттиқ жанг қилди ва унга кўп жароҳат етиб, (ўрнида) қотиб қолди (оғир яраланди). Шунда Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, сиз дўзах аҳлидан деган ўша киши ҳақида нима дейсиз — у Аллоҳ йўлида ниҳоятда қаттиқ жанг қилди ва унга кўп жароҳат етди-ку?» деди. Пайғамбар ﷺ: «Аммо у (ҳақиқатан) дўзах аҳлидандир», дедилар. Баъзи мусулмонлар (бу ҳақда) шубҳага тушай деб қолдилар. Шу ҳолатда турганида, ўша киши жароҳатларнинг оғриғини сезиб (чидай олмай), қўлини садоғига (ўқ қалтасига) узатиб, ундан бир ўқ суғурди ва у билан ўзини (бўғзини) тилиб ўлдирди (ўзини ҳалок қилди). Шунда мусулмонлардан баъзилари Расулуллоҳ ﷺ томон шошилиб (югуриб) келиб: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳ сизнинг сўзингизни рост қилди; фалончи ўзини (ўқ билан) тилиб, жонига қасд қилди (ўзини ўлдирди)», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Билол, туриб (халққа) эълон қил: жаннатга мўминдан бошқаси кирмайди; ва албатта Аллоҳ бу динни (баъзан) фожир (гуноҳкор) киши билан ҳам қувватлайди», дедилар.