حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ أُسَامَةَ، أَنَّ ابْنَةً لِرَسُولِ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم أَرْسَلَتْ إِلَيْهِ وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ وَسَعْدٌ وَأُبَىٌّ أَنَّ ابْنِي قَدِ احْتُضِرَ فَاشْهَدْنَا. فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَمَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَهُ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَتَحْتَسِبْ ". فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ، فَقَامَ وَقُمْنَا مَعَهُ، فَلَمَّا قَعَدَ رُفِعَ إِلَيْهِ، فَأَقْعَدَهُ فِي حَجْرِهِ وَنَفْسُ الصَّبِيِّ تَقَعْقَعُ، فَفَاضَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ سَعْدٌ مَا هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " هَذَا رَحْمَةٌ يَضَعُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ، وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ ".
(Usoma (roziyallohu anhumo) rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺning bir qizlari u zotga — Usoma ibn Zayd, Saʼd va Ubayy u zotning yonlarida edi —: «Mening oʻgʻlim jon talvasasida (oʻlay deb yotibdi); bizning oldimizga keling», deb (xabar) yubordi. U zot (elchi orqali) salom yoʻllab: «Olgani ham Allohniki, bergani ham Allohniki; Uning huzurida har narsa belgilangan (ajal) bilandir; bas, sabr qilsin va (savobini) Allohdan kutsin», dedilar. Soʻng u (qiz) u zotga qasam ichib (yana odam) yubordi. U zot turdilar, biz ham u zot bilan turdik. (Borib) oʻtirganlarida, bola u zotga koʻtarildi va u zot uni quchoqlariga oldilar — bolaning joni (koʻkragida) xirillab turardi. Shunda Rasululloh ﷺning koʻzlaridan yosh oqdi. Saʼd: «Bu nima, yo Rasululloh?» dedi. U zot: «Bu — rahmat; Alloh uni bandalaridan Oʻzi xohlaganlarning qalbiga (joylab) qoʻyadi. Alloh esa faqat rahmdil bandalariga rahm qiladi», dedilar.(Усома (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺнинг бир қизлари у зотга — Усома ибн Зайд, Саъд ва Убайй у зотнинг ёнларида эди —: «Менинг ўғлим жон талвасасида (ўлай деб ётибди); бизнинг олдимизга келинг», деб (хабар) юборди. У зот (элчи орқали) салом йўллаб: «Олгани ҳам Аллоҳники, бергани ҳам Аллоҳники; Унинг ҳузурида ҳар нарса белгиланган (ажал) биландир; бас, сабр қилсин ва (савобини) Аллоҳдан куцин», дедилар. Сўнг у (қиз) у зотга қасам ичиб (яна одам) юборди. У зот турдилар, биз ҳам у зот билан турдик. (Бориб) ўтирганларида, бола у зотга кўтарилди ва у зот уни қучоқларига олдилар — боланинг жони (кўкрагида) хириллаб турарди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг кўзларидан ёш оқди. Саъд: «Бу нима, ё Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Бу — раҳмат; Аллоҳ уни бандаларидан Ўзи хоҳлаганларнинг қалбига (жойлаб) қўяди. Аллоҳ эса фақат раҳмдил бандаларига раҳм қилади», дедилар.