حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْجُعَيْدِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ كُنَّا نُؤْتَى بِالشَّارِبِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِمْرَةِ أَبِي بَكْرٍ وَصَدْرًا مِنْ خِلاَفَةِ عُمَرَ، فَنَقُومُ إِلَيْهِ بِأَيْدِينَا وَنِعَالِنَا وَأَرْدِيَتِنَا، حَتَّى كَانَ آخِرُ إِمْرَةِ عُمَرَ، فَجَلَدَ أَرْبَعِينَ، حَتَّى إِذَا عَتَوْا وَفَسَقُوا جَلَدَ ثَمَانِينَ.
(Soib ibn Yazid (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Rasululloh ﷺ davrida, Abu Bakrning amirligida va Umar xalifaligining boshlarida bizning oldimizga (xamr) ichgan kishi keltirilar edi; biz unga qoʻllarimiz, kovushlarimiz va ridolarimiz bilan turardik (urardik). Umar xalifaligining oxirida esa u qirq (darra) urdi; (odamlar) haddan oshib, fisq qilganlarida esa saksan (darra) urdi.(Соиб ибн Язид (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Расулуллоҳ ﷺ даврида, Абу Бакрнинг амирлигида ва Умар халифалигининг бошларида бизнинг олдимизга (хамр) ичган киши келтирилар эди; биз унга қўлларимиз, ковушларимиз ва ридоларимиз билан турардик (урардик). Умар халифалигининг охирида эса у қирқ (дарра) урди; (одамлар) ҳаддан ошиб, фисқ қилганларида эса саксан (дарра) урди.