حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. وَقَالَ الآخَرُ وَهْوَ أَفْقَهُهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ، وَأْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ. قَالَ " تَكَلَّمْ ". قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا ـ قَالَ مَالِكٌ وَالْعَسِيفُ الأَجِيرُ ـ فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ، فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي، ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ مَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ عَلَيْكَ ". وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا، وَأَمَرَ أُنَيْسًا الأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الآخَرِ، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا، فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا.
(Abu Hurayra va Zayd ibn Xolid (roziyallohu anhumo) xabar berdilarki,) Ikki kishi Rasululloh ﷺning huzurlarida talashib (daʼvolashib) qoldilar. Ulardan biri: «Oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling», dedi. Boshqasi — u ikkovining fiqhliroqi edi — : «Ha, yo Rasululloh, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling va menga gapirishga izn bering», dedi. U zot: «Gapir», dedilar. U: «Mening oʻgʻlim mana shu (kishi)ning oldida yollanma ishchi (asif) edi — (Molik aytdi: ‹asif› — yollanma ishchi (demakdir)) — u (oʻgʻlim) uning xotini bilan zino qildi. Menga: ‹Oʻgʻlingga rajm (lozim)›, deb aytdilar; men undan (qarshi tomondan) yuz qoʻy va oʻzimning bir choʻrimni berib, (oʻgʻlimni) qutqarib oldim. Soʻng ilm ahlidan soʻraganimda, ular menga: ‹Oʻgʻlingga yuz darra va bir yil surgun (lozim), rajm esa faqat uning (qarshi tomonning) xotiniga (lozim)›, deb aytdilar», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ogoh boʻl, jonim qoʻlida boʻlgan Zot ila qasamki, men oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qilaman: qoʻylaring va choʻring senga qaytariladi», dedilar va uning oʻgʻlini yuz darra urdilar hamda bir yil surgun qildilar; Unays al-Aslamiyga esa, boshqa (kishi)ning xotini oldiga borib, agar u iqror boʻlsa, uni rajm qilishni buyurdilar. Bas, u (ayol) iqror boʻldi va (Unays) uni rajm qildi.(Абу Ҳурайра ва Зайд ибн Холид (розияллоҳу анҳумо) хабар бердиларки,) Икки киши Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида талашиб (даъволашиб) қолдилар. Улардан бири: «Орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг», деди. Бошқаси — у икковининг фиқҳлироқи эди — : «Ҳа, ё Расулуллоҳ, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг ва менга гапиришга изн беринг», деди. У зот: «Гапир», дедилар. У: «Менинг ўғлим мана шу (киши)нинг олдида ёлланма ишчи (асиф) эди — (Молик айтди: ‹асиф› — ёлланма ишчи (демакдир)) — у (ўғлим) унинг хотини билан зино қилди. Менга: ‹Ўғлингга ражм (лозим)›, деб айтдилар; мен ундан (қарши томондан) юз қўй ва ўзимнинг бир чўримни бериб, (ўғлимни) қутқариб олдим. Сўнг илм аҳлидан сўраганимда, улар менга: ‹Ўғлингга юз дарра ва бир йил сургун (лозим), ражм эса фақат унинг (қарши томоннинг) хотинига (лозим)›, деб айтдилар», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Огоҳ бўл, жоним қўлида бўлган Зот ила қасамки, мен орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан: қўйларинг ва чўринг сенга қайтарилади», дедилар ва унинг ўғлини юз дарра урдилар ҳамда бир йил сургун қилдилар; Унайс ал-Асламийга эса, бошқа (киши)нинг хотини олдига бориб, агар у иқрор бўлса, уни ражм қилишни буюрдилар. Бас, у (аёл) иқрор бўлди ва (Унайс) уни ражм қилди.