حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَجُلَيْنِ اخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ . وَقَالَ الآخَرُ وَكَانَ أَفْقَهَهُمَا أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَائْذَنْ لِي أَنْ أَتَكَلَّمَ . قَالَ " تَكَلَّمْ " . قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا - وَالْعَسِيفُ الأَجِيرُ - فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَبِجَارِيَةٍ لِي ثُمَّ إِنِّي سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَتِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ أَمَّا غَنَمُكَ وَجَارِيَتُكَ فَرَدٌّ إِلَيْكَ " . وَجَلَدَ ابْنَهُ مِائَةً وَغَرَّبَهُ عَامًا وَأَمَرَ أُنَيْسًا الأَسْلَمِيَّ أَنْ يَأْتِيَ امْرَأَةَ الآخَرِ فَإِنِ اعْتَرَفَتْ رَجَمَهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) va Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu) xabar berishlaricha, ikki kishi Rasululloh ﷺ ning huzurlariga nizolashib kelishdi. Ulardan biri: «Ey Allohning Rasuli, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling!» dedi. Ikkinchisi — u ikkalasining anglaganrogʻi edi: «Ha, ey Allohning Rasuli, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qiling va menga gapirishga ruxsat bering», dedi. U zot: «Gapir», dedilar. U dedi: «Mening oʻgʻlim mana shu kishining oldida yollanma (asif) edi — asif yollanma ishchi demakdir — u shu kishining xotini bilan zino qildi. Menga oʻgʻlimga toshboʻron jazosi tegishi xabar qilindi, shunda men uning oʻrniga yuzta qoʻy va oʻzimning bir choʻrim bilan fidya toʻladim. Soʻngra ilm ahlidan soʻrasam, ular menga oʻgʻlimga yuz qamchi va bir yil surgun jazosi tegishini, toshboʻron esa faqat uning (anavi kishining) xotiniga tegishi kerakligini aytishdi». Shunda Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, oramizda Allohning Kitobi bilan hukm qilaman. Qoʻylaring va choʻring esa oʻzingga qaytarilsin», dedilar. Va u zot uning oʻgʻlini yuz qamchi urdirib, bir yilga surgun qildilar hamda Unays al-Aslamiyga buyurdilarki, anavi kishining xotinining oldiga borsin, agar u iqror qilsa, uni toshboʻron qilsin. Ayol iqror qildi va u uni toshboʻron qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ва Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) хабар беришларича, икки киши Расулуллоҳ ﷺ нинг ҳузурларига низолашиб келишди. Улардан бири: «Эй Аллоҳнинг Расули, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг!» деди. Иккинчиси — у иккаласининг англаганроғи эди: «Ҳа, эй Аллоҳнинг Расули, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қилинг ва менга гапиришга рухсат беринг», деди. У зот: «Гапир», дедилар. У деди: «Менинг ўғлим мана шу кишининг олдида ёлланма (асиф) эди — асиф ёлланма ишчи демакдир — у шу кишининг хотини билан зино қилди. Менга ўғлимга тошбўрон жазоси тегиши хабар қилинди, шунда мен унинг ўрнига юзта қўй ва ўзимнинг бир чўрим билан фидя тўладим. Сўнгра илм аҳлидан сўрасам, улар менга ўғлимга юз қамчи ва бир йил сургун жазоси тегишини, тошбўрон эса фақат унинг (анави кишининг) хотинига тегиши кераклигини айтишди». Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, орамизда Аллоҳнинг Китоби билан ҳукм қиламан. Қўйларинг ва чўринг эса ўзингга қайтарилсин», дедилар. Ва у зот унинг ўғлини юз қамчи урдириб, бир йилга сургун қилдилар ҳамда Унайс ал-Асламийга буюрдиларки, анави кишининг хотинининг олдига борсин, агар у иқрор қилса, уни тошбўрон қилсин. Аёл иқрор қилди ва у уни тошбўрон қилди.