حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، وَيُونُسُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ ذَهَبْتُ لأَنْصُرَ هَذَا الرَّجُلَ، فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ أَيْنَ تُرِيدُ قُلْتُ أَنْصُرُ هَذَا الرَّجُلَ. قَالَ ارْجِعْ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا الْتَقَى الْمُسْلِمَانِ بِسَيْفَيْهِمَا فَالْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ ". قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الْقَاتِلُ فَمَا بَالُ الْمَقْتُولِ قَالَ " إِنَّهُ كَانَ حَرِيصًا عَلَى قَتْلِ صَاحِبِهِ ".
(Ahnaf ibn Qays aytdi:) Men mana shu kishiga (Aliga) yordam berishga ketayotgan edim, (yoʻlda) Abu Bakra meni kutib oldi-da: «Qaerga (boryapsan)?» dedi. Men: «Mana shu kishiga yordam bergani», dedim. U: «Qayt! Chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Ikki musulmon qilichlari bilan toʻqnashsa, qotil ham, maqtul (oʻldirilgan) ham doʻzaxdadir›, deganlarini eshitganman», dedi. Men: «Yo Rasululloh, bu — qotil (boʻlgani uchun shunday); maqtulning holi nima boʻldi (u nega doʻzaxda)?» dedim. U zot: «Chunki u (ham) oʻz sherigini oʻldirishga haris (oshiqqan) edi», dedilar.(Аҳнаф ибн Қайс айтди:) Мен мана шу кишига (Алига) ёрдам беришга кетаётган эдим, (йўлда) Абу Бакра мени кутиб олди-да: «Қаэрга (боряпсан)?» деди. Мен: «Мана шу кишига ёрдам бергани», дедим. У: «Қайт! Чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Икки мусулмон қиличлари билан тўқнашса, қотил ҳам, мақтул (ўлдирилган) ҳам дўзахдадир›, деганларини эшитганман», деди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, бу — қотил (бўлгани учун шундай); мақтулнинг ҳоли нима бўлди (у нега дўзахда)?» дедим. У зот: «Чунки у (ҳам) ўз шеригини ўлдиришга ҳарис (ошиққан) эди», дедилар.