حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى خَيْبَرَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ أَسْمِعْنَا يَا عَامِرُ مِنْ هُنَيْهَاتِكَ. فَحَدَا بِهِمْ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنِ السَّائِقُ " قَالُوا عَامِرٌ. فَقَالَ " رَحِمَهُ اللَّهُ ". فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلاَّ أَمْتَعْتَنَا بِهِ. فَأُصِيبَ صَبِيحَةَ لَيْلَتِهِ فَقَالَ الْقَوْمُ حَبِطَ عَمَلُهُ، قَتَلَ نَفْسَهُ. فَلَمَّا رَجَعْتُ وَهُمْ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ، فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي، زَعَمُوا أَنَّ عَامِرًا حَبِطَ عَمَلُهُ. فَقَالَ " كَذَبَ مَنْ قَالَهَا، إِنَّ لَهُ لأَجْرَيْنِ اثْنَيْنِ، إِنَّهُ لَجَاهِدٌ مُجَاهِدٌ، وَأَىُّ قَتْلٍ يَزِيدُهُ عَلَيْهِ ".
(Salama (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺ bilan Xaybarga (jangga) chiqdik. Ulardan bir kishi: «Ey Omir, bizga oʻz (oʻynoqi) qoʻshiqlaringdan eshittirgin», dedi. Bas, u (Omir tuyalarni haydab) huddo (yoʻl qoʻshigʻini) aytdi. Paygʻambar ﷺ: «Haydovchi kim?» dedilar. Ular: «Omir», dedilar. U zot: «Allohning rahmati unga boʻlsin», dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, koshki uni (yana biroz) bizga bahramand qilsangiz (uning hayotini uzaytirsangiz)!» dedilar. Bas, u oʻsha tunining ertasiga (jangda) halok boʻldi. Qavm: «Omirning ameli behuda ketdi, u oʻzini oʻldirdi (oʻz qilichidan halok boʻldi)», dedi. Men qaytib kelganimda, ular Omirning ameli behuda ketgani haqida gaplashayotgan edilar. Men Paygʻambar ﷺning huzurlariga kelib: «Yo Allohning Paygʻambari, otam-onam Sizga fido boʻlsin, ular Omirning ameli behuda ketdi deyishyapti», dedim. U zot: «Buni aytgan kishi yolgʻon (gapirdi); albatta, unga ikki ajr bordir — u (Allohga toatda) jahd qiluvchi, mujohid edi. Qaysi bir oʻlim unga undan (koʻra ortiq ajr) ziyoda qiladi (yaʼni undan ulugʻroq oʻlim yoʻq)!» dedilar.(Салама (розияллоҳу анҳу) ривоят қилдики, у айтди:) Биз Пайғамбар ﷺ билан Хайбарга (жангга) чиқдик. Улардан бир киши: «Эй Омир, бизга ўз (ўйноқи) қўшиқларингдан эшиттиргин», деди. Бас, у (Омир туяларни ҳайдаб) ҳуддо (йўл қўшиғини) айтди. Пайғамбар ﷺ: «Ҳайдовчи ким?» дедилар. Улар: «Омир», дедилар. У зот: «Аллоҳнинг раҳмати унга бўлсин», дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, кошки уни (яна бироз) бизга баҳраманд қилсангиз (унинг ҳаётини узайтирсангиз)!» дедилар. Бас, у ўша тунининг эртасига (жангда) ҳалок бўлди. Қавм: «Омирнинг амели беҳуда кетди, у ўзини ўлдирди (ўз қиличидан ҳалок бўлди)», деди. Мен қайтиб келганимда, улар Омирнинг амели беҳуда кетгани ҳақида гаплашаётган эдилар. Мен Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Ё Аллоҳнинг Пайғамбари, отам-онам Сизга фидо бўлсин, улар Омирнинг амели беҳуда кетди дейишяпти», дедим. У зот: «Буни айтган киши ёлғон (гапирди); албатта, унга икки ажр бордир — у (Аллоҳга тоатда) жаҳд қилувчи, мужоҳид эди. Қайси бир ўлим унга ундан (кўра ортиқ ажр) зиёда қилади (яъни ундан улуғроқ ўлим йўқ)!» дедилар.