حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ هِشَامٌ أَخْبَرَنَا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا كَانَ يَوْمَ أُحُدٍ هُزِمَ الْمُشْرِكُونَ فَصَاحَ إِبْلِيسُ أَىْ عِبَادَ اللَّهِ أُخْرَاكُمْ. فَرَجَعَتْ أُولاَهُمْ، فَاجْتَلَدَتْ هِيَ وَأُخْرَاهُمْ، فَنَظَرَ حُذَيْفَةُ فَإِذَا هُوَ بِأَبِيهِ الْيَمَانِ فَقَالَ أَىْ عِبَادَ اللَّهِ أَبِي أَبِي. قَالَتْ فَوَاللَّهِ مَا احْتَجَزُوا حَتَّى قَتَلُوهُ. قَالَ حُذَيْفَةُ غَفَرَ اللَّهُ لَكُمْ. قَالَ عُرْوَةُ فَمَا زَالَتْ فِي حُذَيْفَةَ مِنْهُ بَقِيَّةٌ حَتَّى لَحِقَ بِاللَّهِ.
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildiki, u aytdi:) Uhud kuni boʻlganida, mushriklar magʻlub boʻldi. Shunda Iblis: «Ey Allohning bandalari, orqangizdan (ehtiyot boʻlinglar)!» deb baqirdi. Bas, (musulmonlarning) oldingilari qaytib, ular bilan (oʻzlarining keyingi safi bilan) bir-birini (qilich bilan) urishib ketdi. Huzayfa qarasa, otasi Yamon (oʻsha hujum ostida) ekan! U: «Ey Allohning bandalari, (bu) otam, otam!» dedi. (Oisha) aytdi: Vallohi, ular (uni qoʻyib) toʻxtamadilar, toki uni oʻldirguncha. Huzayfa: «Alloh sizlarni kechirsin», dedi. Urva aytdi: Huzayfada shundan (keyin) — toki u Allohga yoʻliqquncha (vafot etguncha) — (oʻsha gʻam-qaygʻudan) bir asar (qoldiq) qolaverdi.(Оиша (розияллоҳу анҳо) ривоят қилдики, у айтди:) Уҳуд куни бўлганида, мушриклар мағлуб бўлди. Шунда Иблис: «Эй Аллоҳнинг бандалари, орқангиздан (эҳтиёт бўлинглар)!» деб бақирди. Бас, (мусулмонларнинг) олдингилари қайтиб, улар билан (ўзларининг кейинги сафи билан) бир-бирини (қилич билан) уришиб кетди. Ҳузайфа қараса, отаси Ямон (ўша ҳужум остида) экан! У: «Эй Аллоҳнинг бандалари, (бу) отам, отам!» деди. (Оиша) айтди: Валлоҳи, улар (уни қўйиб) тўхтамадилар, токи уни ўлдиргунча. Ҳузайфа: «Аллоҳ сизларни кечирсин», деди. Урва айтди: Ҳузайфада шундан (кейин) — токи у Аллоҳга йўлиққунча (вафот этгунча) — (ўша ғам-қайғудан) бир асар (қолдиқ) қолаверди.