Xabbob ibn al-Aratt (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Kaʼba soyasida ridosini yostiq qilib yotgan paytlarida, biz u zotga (ahvolimizdan) shikoyat qilib: «Biz uchun (Allohdan) nusrat soʻramaysizmi? Biz uchun duo qilmaysizmi?» dedik. U zot: «Sizdan oldingilar orasida (moʻmin) bir kishi ushlanib, uning uchun yerda chuqur qazilar, soʻng unga (chuqurga) solinar edi. Soʻng arra keltirilib, boshiga qoʻyilar va ikkiga boʻlinar edi. Tanasidagi goʻshti va suyagi temir taroqlar bilan taralar edi. Biroq bu uni dinidan qaytarmas edi. Allohga qasamki, bu ish (Islom) albatta toʻkis boʻladi, hatto otliq Sanʼodan Hazramavtgacha faqat Allohdan va qoʻylariga (hujum qilishi mumkin boʻlgan) boʻridan boshqa hech narsadan qoʻrqmasdan yuradi. Lekin siz shoshilyapsiz» dedilar.Хаббоб ибн ал-Аратт (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Каъба соясида ридосини ёстиқ қилиб ётган пайтларида, биз у зотга (аҳволимиздан) шикоят қилиб: «Биз учун (Аллоҳдан) нусрат сўрамайсизми? Биз учун дуо қилмайсизми?» дедик. У зот: «Сиздан олдингилар орасида (мўмин) бир киши ушланиб, унинг учун ерда чуқур қазилар, сўнг унга (чуқурга) солинар эди. Сўнг арра келтирилиб, бошига қўйилар ва иккига бўлинар эди. Танасидаги гўшти ва суяги темир тароқлар билан таралар эди. Бироқ бу уни динидан қайтармас эди. Аллоҳга қасамки, бу иш (Ислом) албатта тўкис бўлади, ҳатто отлиқ Санъодан Ҳазрамавтгача фақат Аллоҳдан ва қўйларига (ҳужум қилиши мумкин бўлган) бўридан бошқа ҳеч нарсадан қўрқмасдан юради. Лекин сиз шошиляпсиз» дедилар.