حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ حِينَ زَاغَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ، فَقَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَذَكَرَ السَّاعَةَ، فَذَكَرَ أَنَّ فِيهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَىْءٍ فَلْيَسْأَلْ، فَلاَ تَسْأَلُونِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَخْبَرْتُكُمْ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا ". فَأَكْثَرَ النَّاسُ فِي الْبُكَاءِ، وَأَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي ". فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ السَّهْمِيُّ فَقَالَ مَنْ أَبِي قَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ ". ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي ". فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا. فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَ " عُرِضَتْ عَلَىَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ فَلَمْ أَرَ كَالْخَيْرِ وَالشَّرِّ ".
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ peshin paytida quyosh ogʻgan paytda chiqdilar va peshin namozini oʻqidilar. Soʻng minbarga chiqib, (Qiyomat) soati haqida gapirdilar va unda buyuk (dahshatli) ishlar boʻlishini aytdilar. Soʻng: «Kim mendan biror narsa soʻrashni xohlasa, soʻraaversin; men shu joyimda turgan ekanman, javob beraman», — dedilar. Koʻp odamlar yigʻladi; Paygʻambar ﷺ takror-takror: «Mendan soʻranglar», — dedilar. Abdulloh ibn Huzofa as-Sahmiy turib: «Mening otam kim?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Otang — Huzofa», — dedilar. Paygʻambar ﷺ yana takror: «Mendan soʻranglar», — dedilar. Shunda Umar u zotning oldida tiz choʻkib: «Biz Allohni Robb, Islomni din, Muhammadni Paygʻambar deb (qabul qilib) rozi boʻldik», — dedi. Paygʻambar ﷺ jim boʻldilar va: «Hozirgina jannat va doʻzax shu devorda oldimda koʻrsatildi; men (jannatdan) yaxshiroq va (doʻzaxdan) yomonroq narsani hech koʻrmadim», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ пешин пайтида қуёш оғган пайтда чиқдилар ва пешин намозини ўқидилар. Сўнг минбарга чиқиб, (Қиёмат) соати ҳақида гапирдилар ва унда буюк (даҳшатли) ишлар бўлишини айтдилар. Сўнг: «Ким мендан бирор нарса сўрашни хоҳласа, сўрааверсин; мен шу жойимда турган эканман, жавоб бераман», — дедилар. Кўп одамлар йиғлади; Пайғамбар ﷺ такрор-такрор: «Мендан сўранглар», — дедилар. Абдуллоҳ ибн Ҳузофа ас-Саҳмий туриб: «Менинг отам ким?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Отанг — Ҳузофа», — дедилар. Пайғамбар ﷺ яна такрор: «Мендан сўранглар», — дедилар. Шунда Умар у зотнинг олдида тиз чўкиб: «Биз Аллоҳни Робб, Исломни дин, Муҳаммадни Пайғамбар деб (қабул қилиб) рози бўлдик», — деди. Пайғамбар ﷺ жим бўлдилар ва: «Ҳозиргина жаннат ва дўзах шу деворда олдимда кўрсатилди; мен (жаннатдан) яхшироқ ва (дўзахдан) ёмонроқ нарсани ҳеч кўрмадим», — дедилар.