Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambarni (ruhini) olgan Allohga qasamki, Paygʻambar ﷺ asr namozidan keyin oʻsha (ikki rakatni) Allohga yoʻliqguncha hech qoldirmadilar; u zot Allohga — tik turib namoz oʻqish ogʻir boʻlib qolguncha — yoʻliqmadilar, shuning uchun koʻp namozlarni oʻtirgan holda oʻqir edilar. (U asrdan keyingi ikki rakatni nazarda tutdi.) U zot ularni uyda oʻqir, masjidda hech oʻqimas edilar — ummatiga ogʻir boʻlmasin deb; u zot ular uchun yengil boʻlgan narsani yaxshi koʻrar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбарни (руҳини) олган Аллоҳга қасамки, Пайғамбар ﷺ аср намозидан кейин ўша (икки ракатни) Аллоҳга йўлиқгунча ҳеч қолдирмадилар; у зот Аллоҳга — тик туриб намоз ўқиш оғир бўлиб қолгунча — йўлиқмадилар, шунинг учун кўп намозларни ўтирган ҳолда ўқир эдилар. (У асрдан кейинги икки ракатни назарда тутди.) У зот уларни уйда ўқир, масжидда ҳеч ўқимас эдилар — умматига оғир бўлмасин деб; у зот улар учун енгил бўлган нарсани яхши кўрар эдилар.