(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) rivoyat qildiki, u aytdi:) Paygʻambar ﷺ shufʼani (qoʻshnilik va sheriklik huquqini) faqat hali boʻlinmagan har bir (mol)da joriy qildilar; chegaralar qoʻyilib, yoʻllar ajratilgach esa, shufʼa yoʻq (boʻladi). (Buxoriy aytdi:) Baʼzi kishilar esa: «Shufʼa (faqat) qoʻshnichilik (sababli)dir», deydilar; soʻng oʻzi qattiq turgan (qoidasini) bekor qilib: «Agar (kimdir) bir uyni sotib olib, qoʻshni shufʼa bilan (uni) olishidan qoʻrqsa, u yuz ulushdan bir ulushni sotib olsa, soʻng qolganini sotib olsa — qoʻshniga (faqat) birinchi ulushda shufʼa boʻladi, uyning qolgan (qismi)da unga shufʼa yoʻq; va u (xaridor) bunda hiyla ishlatishi mumkin», deydi (— bu esa ziddiyatdir).(Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилдики, у айтди:) Пайғамбар ﷺ шуфъани (қўшнилик ва шериклик ҳуқуқини) фақат ҳали бўлинмаган ҳар бир (мол)да жорий қилдилар; чегаралар қўйилиб, йўллар ажратилгач эса, шуфъа йўқ (бўлади). (Бухорий айтди:) Баъзи кишилар эса: «Шуфъа (фақат) қўшничилик (сабабли)дир», дейдилар; сўнг ўзи қаттиқ турган (қоидасини) бекор қилиб: «Агар (кимдир) бир уйни сотиб олиб, қўшни шуфъа билан (уни) олишидан қўрқса, у юз улушдан бир улушни сотиб олса, сўнг қолганини сотиб олса — қўшнига (фақат) биринчи улушда шуфъа бўлади, уйнинг қолган (қисми)да унга шуфъа йўқ; ва у (харидор) бунда ҳийла ишлатиши мумкин», дейди (— бу эса зиддиятдир).