(Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Rasululloh ﷺ odamlar ichida turib, Allohga — Uning haqi (sazovorligi) ila — sano (hamd) aytdilar, soʻng Dajjolni zikr qilib: «Albatta, men sizlarni undan ogohlantiraman; hech bir paygʻambar (boʻlmaganki), oʻz qavmini undan ogohlantirmagan boʻlsa; lekin men sizlarga u haqda shunday bir gapni aytamanki, uni (hech) bir paygʻambar oʻz qavmiga aytmagan: albatta, u — koʻr (oʻng koʻzi koʻr); Alloh esa koʻr emas», dedilar.(Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ одамлар ичида туриб, Аллоҳга — Унинг ҳақи (сазоворлиги) ила — сано (ҳамд) айтдилар, сўнг Дажжолни зикр қилиб: «Албатта, мен сизларни ундан огоҳлантираман; ҳеч бир пайғамбар (бўлмаганки), ўз қавмини ундан огоҳлантирмаган бўлса; лекин мен сизларга у ҳақда шундай бир гапни айтаманки, уни (ҳеч) бир пайғамбар ўз қавмига айтмаган: албатта, у — кўр (ўнг кўзи кўр); Аллоҳ эса кўр эмас», дедилар.