حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَمِّهِ، مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ حِينَ أَذِنَ لَهُمُ الْمُسْلِمُونَ فِي عِتْقِ سَبْىِ هَوَازِنَ " إِنِّي لاَ أَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ، فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعَ إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ ". فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ، فَرَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ النَّاسَ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا.
(Urva ibn Zubayr rivoyat qildiki, Marvon ibn Hakam va al-Misvar ibn Maxrama unga xabar berdilarki,) Musulmonlar Havozin asirlarini ozod qilishga izn berganlarida, Rasululloh ﷺ: «Albatta, men sizlardan kim izn berdi-yu, kim izn bermadi — bilmayman; bas, qaytinglar, toki sizlarning urafolaringiz (oqsoqollaringiz) ishingizni bizga (yetkazib) koʻtarsin», dedilar. Bas, odamlar qaytdilar; urafolari ular bilan (gaplashib) soʻzlashdi, soʻng Rasululloh ﷺning huzurlariga qaytib, U zotga — odamlar (asirlarni ozod qilishga) koʻngil (rozilik) berib, izn berganlarini xabar berdilar.(Урва ибн Зубайр ривоят қилдики, Марвон ибн Ҳакам ва ал-Мисвар ибн Махрама унга хабар бердиларки,) Мусулмонлар Ҳавозин асирларини озод қилишга изн берганларида, Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, мен сизлардан ким изн берди-ю, ким изн бермади — билмайман; бас, қайтинглар, токи сизларнинг урафоларингиз (оқсоқолларингиз) ишингизни бизга (етказиб) кўтарсин», дедилар. Бас, одамлар қайтдилар; урафолари улар билан (гаплашиб) сўзлашди, сўнг Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига қайтиб, У зотга — одамлар (асирларни озод қилишга) кўнгил (розилик) бериб, изн берганларини хабар бердилар.