حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ، ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا، فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ. فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ إِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ.
(Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) xabar berdiki, Abu Sufyon ibn Harb unga xabar berdiki,) Hiraql (Irakliy) uni — Qurayshdan boʻlgan bir karvon (jamoa) ichida — (oldiga) chaqirtirdi, soʻng oʻz tarjimoniga: «Ularga ayt: men bundan (Abu Sufyondan) soʻrayman; agar u menga yolgʻon (gapirsa), uni yolgʻonchiga chiqaringlar», dedi. Soʻng u (Abu Sufyon) hadisni zikr qildi. (Hiraql) tarjimonga: «Unga ayt: agar sen aytayotgan (gap) haq boʻlsa, u mening mana shu ikki oyogʻim (turgan) joyni (ham) egallaydi (mulk qiladi)», dedi.(Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) хабар бердики, Абу Суфён ибн Ҳарб унга хабар бердики,) Ҳирақл (Ираклий) уни — Қурайшдан бўлган бир карвон (жамоа) ичида — (олдига) чақиртирди, сўнг ўз таржимонига: «Уларга айт: мен бундан (Абу Суфёндан) сўрайман; агар у менга ёлғон (гапирса), уни ёлғончига чиқаринглар», деди. Сўнг у (Абу Суфён) ҳадисни зикр қилди. (Ҳирақл) таржимонга: «Унга айт: агар сен айтаётган (гап) ҳақ бўлса, у менинг мана шу икки оёғим (турган) жойни (ҳам) эгаллайди (мулк қилади)», деди.