حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِكُلِّ نَبِيٍّ دَعْوَةٌ، فَأُرِيدُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَخْتَبِيَ دَعْوَتِي شَفَاعَةً لأُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Har bir paygʻambar uchun (mustajob boʻladigan) bir duo bor; men esa — inshaalloh — oʻz duoimni Qiyomat kuni ummatimga shafoat (qilish) uchun yashirib (saqlab) qoʻyishni istayman», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳар бир пайғамбар учун (мустажоб бўладиган) бир дуо бор; мен эса — иншааллоҳ — ўз дуоимни Қиёмат куни умматимга шафоат (қилиш) учун яшириб (сақлаб) қўйишни истайман», дедилар.