حَدَّثَنَا يَسَرَةُ بْنُ صَفْوَانَ بْنِ جَمِيلٍ اللَّخْمِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَيْنَا أَنَا نَائِمٌ رَأَيْتُنِي عَلَى قَلِيبٍ فَنَزَعْتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَنْزِعَ، ثُمَّ أَخَذَهَا ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ فَنَزَعَ ذَنُوبًا أَوْ ذَنُوبَيْنِ وَفِي نَزْعِهِ ضَعْفٌ، وَاللَّهُ يَغْفِرُ لَهُ، ثُمَّ أَخَذَهَا عُمَرُ فَاسْتَحَالَتْ غَرْبًا، فَلَمْ أَرَ عَبْقَرِيًّا مِنَ النَّاسِ يَفْرِي فَرِيَّهُ، حَتَّى ضَرَبَ النَّاسُ حَوْلَهُ بِعَطَنٍ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Men uxlab yotganimda, oʻzimni bir quduq (boshi)da koʻrdim; bas, men Alloh xohlagancha (suv) tortdim; soʻng uni Ibn Abu Quhofa (Abu Bakr) oldi-da, bir yoki ikki chelak tortdi — uning tortishida (biroz) zaiflik bor edi, Alloh uni magʻfirat qilsin; soʻng uni Umar oldi-da, u (dalv) katta chelak (gʻarb)ga aylandi. Bas, men odamlardan hech bir (mohir) abqariy (zoʻr usta)ni — uning ishidek ishlaydigan (qiladigan) — koʻrmadim; toki odamlar uning atrofida (tuyalar) qoʻnadigan joy (otan) hosil qilguncha (suvga qondilar)», dedilar.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Мен ухлаб ётганимда, ўзимни бир қудуқ (боши)да кўрдим; бас, мен Аллоҳ хоҳлаганча (сув) тортдим; сўнг уни Ибн Абу Қуҳофа (Абу Бакр) олди-да, бир ёки икки челак тортди — унинг тортишида (бироз) заифлик бор эди, Аллоҳ уни мағфират қилсин; сўнг уни Умар олди-да, у (далв) катта челак (ғарб)га айланди. Бас, мен одамлардан ҳеч бир (моҳир) абқарий (зўр уста)ни — унинг ишидек ишлайдиган (қиладиган) — кўрмадим; токи одамлар унинг атрофида (туялар) қўнадиган жой (отан) ҳосил қилгунча (сувга қондилар)», дедилар.