حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ , نا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ , نا زَائِدَةُ بْنُ قُدَامَةَ , عَنْ صَدَقَةَ بْنِ سَعِيدٍ , نا جَمِيعُ بْنُ عُمَيْرٍ أَحَدُ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ , قَالَ : دَخَلْتُ مَعَ أُمِّي وَخَالَتِي عَلَى عَائِشَةَ , فَقَالَتْ عَائِشَةُ : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاةِ , ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاثَ مَرَّاتٍ , وَنَحْنُ نُفِيضُ عَلَى رُءُوسِنَا خَمْسًا مِنْ أَجْلِ الضُّفْرَةِ "
Jumayʼ ibn Umayr — Banu Taymulloh ibn Saʼlabadan biri — aytdi: Men onam va xolam bilan Oishaning oldiga kirdim. Shunda Oisha (roziyallohu anho): «Rasululloh ﷺ namozga (oladigan) tahoratlari(dek) tahorat olar, soʻng boshlariga uch marta (suv) quyar edilar; biz esa, oʻrim sochlarimiz sababli, boshlarimizga besh marta (suv) quyamiz», dedi.Жумайъ ибн Умайр — Бану Таймуллоҳ ибн Саълабадан бири — айтди: Мен онам ва холам билан Оишанинг олдига кирдим. Шунда Оиша (розияллоҳу анҳо): «Расулуллоҳ ﷺ намозга (оладиган) таҳоратлари(дек) таҳорат олар, сўнг бошларига уч марта (сув) қуяр эдилар; биз эса, ўрим сочларимиз сабабли, бошларимизга беш марта (сув) қуямиз», деди.