حَدَّثَنَا ابْنُ صَاعِدٍ , نا أَبُو الأَشْعَثِ ، نا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ , نا عَمْرُو بْنُ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ , عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ , عَنْ عَائِشَةَ " أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَصَابَ ثَوْبَهُ مَنِيٌّ غَسَلَهُ ، ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الصَّلاةِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَى بُقْعَةٍ مِنْ أَثَرِ الْغُسْلِ فِي ثَوْبِهِ " . صَحِيحٌ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning kiyimlariga maniy tegsa, uni yuvar edilar, soʻng namozga chiqar edilar, men esa kiyimlaridagi yuvish izidan qolgan dogʻga qarab turardim. Sahihdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларига маний тегса, уни ювар эдилар, сўнг намозга чиқар эдилар, мен эса кийимларидаги ювиш изидан қолган доғга қараб турардим. Саҳиҳдир.