حَدَّثَنَا ابْنُ بَحِيرٍ ، نا مُوسَى بْنُ هَارُونَ , وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ مِرْدَاسٍ , نا أَبُو دَاوُدَ ، قَالا : نا مُحَمَّدُ بْنُ مِهْرَانَ , نا مُبَشِّرٌ الْحَلَبِيُّ , عَنْ مُحَمَّدٍ أَبِي غَسَّانَ , عَنْ أَبِي حَازِمٍ ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ , حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ أَنَّ الْفُتْيَا الَّتِي كَانُوا يُفْتُونَ , " أَنَّ الْمَاءَ مِنَ الْمَاءِ كَانَتْ رُخْصَةً رَخَّصَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَدْءِ الإِسْلامِ , ثُمَّ أَمَرَنَا بِالاغْتِسَالِ بَعْدُ " . صَحِيحٌ
Ubay ibn Kaʼb (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Odamlar) berib yurgan «(gʻusl) suvi (faqat maniy) suvidan (lozim)» degan fatvo — Rasululloh ﷺ Islomning boshida bergan bir ruxsat edi; soʻng u zot keyinroq bizni gʻusl qilishga buyurdilar. Sahih.Убай ибн Каъб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Одамлар) бериб юрган «(ғусл) суви (фақат маний) сувидан (лозим)» деган фатво — Расулуллоҳ ﷺ Исломнинг бошида берган бир рухсат эди; сўнг у зот кейинроқ бизни ғусл қилишга буюрдилар. Саҳиҳ.