Sunan ad-Doraqutniy · HadisСунан ад-Дорақутний · Ҳадис452
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ صَالِحٍ الْبُخَارِيُّ , نا حَامِدُ بْنُ سَهْلٍ الْبُخَارِيُّ , نا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى , نا عِيسَى بْنُ يُونُسَ , عَنْ مَعْمَرٍ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ ، عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتْ : " كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ , ثُمَّ يُصَلِّي وَلا يَتَوَضَّأُ " . هَذَا خَطَأٌ مِنْ وُجُوهٍ
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: «Nabiy ﷺ roʻzador holda oʻpar, soʻng namoz oʻqir va tahorat olmas edilar». Bu bir necha jihatdan xatodir.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: «Набий ﷺ рўзадор ҳолда ўпар, сўнг намоз ўқир ва таҳорат олмас эдилар». Бу бир неча жиҳатдан хатодир.
Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Oisha