Sunan ad-Doraqutniy · HadisСунан ад-Дорақутний · Ҳадис487
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ ، نا أَبُو الرَّبِيعِ ، نا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا , نا حُصَيْنٌ , عَنْ شَقِيقٍ , قَالَ : قَالَ حُذَيْفَةُ : " مَا أُبَالِي مَسِسْتُ ذَكَرِي أَوْ مَسِسْتُ أَنْفِي أَوْ أُذُنِي وَأَنَا فِي الصَّلاةِ "
Shaqiq aytdi: Huzayfa: «Namozda boʻlganimda zakarimga tegdimmi, yo burnimga yoki qulogʻimga tegdimmi — parvo qilmayman», dedi.Шақиқ айтди: Ҳузайфа: «Намозда бўлганимда закаримга тегдимми, ё бурнимга ёки қулоғимга тегдимми — парво қилмайман», деди.
Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Huzayfa