قُرِئَ عَلَى أَبِي الْقَاسِمِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الَّعَزِيزِ ، وَأَنَا أَسْمَعُ حَدَّثَكُمُ الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى , نا هِقْلُ بْنُ زِيَادٍ , عَنِ الأَوْزَاعِيِّ ، قَالَ : قَالَ عَطَاءٌ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ : إِنَّ رَجُلا أَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ عَلَى عَهْدِ ِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَصَابَتْهُ جَنَابَةٌ فَاسْتَفْتَى , فَأُفْتِيَ بِالْغُسْلِ , فَاغْتَسَلَ فَمَاتَ , فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَ : " قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ , أَلَمْ يَكُنْ شِفَاءُ الْعِيِّ السُّؤَالُ ؟ " . قَالَ عَطَاءٌ : فَبَلَغَنِي أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ بَعْدُ , فَقَالَ : " لَوْ غَسَلَ جَسَدَهُ وَتَرَكَ رَأْسَهُ حَيْثُ أَصَابَتْهُ الْجِرَاحُ أَجْزَاءَهُ " . حَدَّثَنَا الْمَحَامِلِيُّ ، نا الزَّعْفَرَانِيُّ ، نا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى , بِإِسْنَادِهِ مِثْلَهُ . حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ , نا أَبُو عُتْبَةَ ، نا أَيُّوبُ بْنُ سُوَيْدٍ , عَنِ الأَوْزَاعِيِّ ، عَنْ عَطَاءٍ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , بِنَحْوِهِ إِلَى آخِرِهِ مثل قَوْلِ هِقْلٍ
Al-Avzoiy dedi: Ato Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan aytdi: Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishiga jarohat yetdi, soʻng unga janobat yetdi. U fatvo soʻradi va unga gʻusl qilish fatvosi berildi; u gʻusl qildi va vafot etdi. Bu Nabiy ﷺga yetganda, u zot: «Uni oʻldiribdilar, Alloh ularni oʻldirsin! Jaholatning shifosi soʻrash emasmidi?» dedilar. Ato aytdi: Menga yetishicha, shundan keyin Nabiy ﷺdan bu haqda soʻralganida, u zot: «Agar u badanini yuvib, jarohat tekkan boshini qoldirganida, unga kifoya qilardi», dedilar. Al-Muhomiliy ham az-Zaʼfaroniydan, u al-Hakam ibn Musodan uning isnodi bilan xuddi shunday rivoyat qildi. Ayyub ibn Suvayd ham al-Avzoiydan, u Atodan, u Ibn Abbosdan, u Nabiy ﷺdan Hiqlning soʻzi kabi oxirigacha shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Ал-Авзоий деди: Ато Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан айтди: Расулуллоҳ ﷺ замонларида бир кишига жароҳат етди, сўнг унга жанобат етди. У фатво сўради ва унга ғусл қилиш фатвоси берилди; у ғусл қилди ва вафот этди. Бу Набий ﷺга етганда, у зот: «Уни ўлдирибдилар, Аллоҳ уларни ўлдирсин! Жаҳолатнинг шифоси сўраш эмасмиди?» дедилар. Ато айтди: Менга етишича, шундан кейин Набий ﷺдан бу ҳақда сўралганида, у зот: «Агар у баданини ювиб, жароҳат теккан бошини қолдирганида, унга кифоя қиларди», дедилар. Ал-Муҳомилий ҳам аз-Заъфаронийдан, у ал-Ҳакам ибн Мусодан унинг исноди билан худди шундай ривоят қилди. Айюб ибн Сувайд ҳам ал-Авзоийдан, у Атодан, у Ибн Аббосдан, у Набий ﷺдан Ҳиқлнинг сўзи каби охиригача шунга ўхшашини ривоят қилди.