حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتِ بْنِ أَحْمَدَ النُّعْمَانِيُّ , ثنا أَبُو بَكْرٍ سُلَيْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّعْمَانِيُّ , ثنا مَسْعُودُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ , نا الْمُعَافَى بْنُ عِمْرَانَ , عَنْ يَاسِينَ بْنِ مُعَاذٍ , عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ , عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ , قَالَ : احْتَجَمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِسَبْعَ عَشْرَةَ خَلَتْ مِنْ رَمَضَانَ , بَعْدَ قَوْلِهِ : " أَفْطَرَ الْحَاجِمُ وَالْمَحْجُومُ "
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ: «Hijoma qiluvchi ham, hijoma qildiruvchi ham iftor qildi», degan soʻzlaridan keyin, Ramazonning oʻn yettisi oʻtganida hijoma qildirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ: «Ҳижома қилувчи ҳам, ҳижома қилдирувчи ҳам ифтор қилди», деган сўзларидан кейин, Рамазоннинг ўн еттиси ўтганида ҳижома қилдирдилар.