نا مُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، نا الرَّمَادِيُّ ، أنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ , أنا مَعْمَرٌ , بِهَذَا وَقَالَ : حَسْبُكُمْ سُنَّةُ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , " أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ يَشْتَرِطُ , فَإِنْ حَبَسَ أَحَدُكُمْ حَابِسٌ , فَإِذَا وَصَلَ الْبَيْتَ طَافَ بِهِ , وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ , وَيَحْلِقُ وَيُقَصِّرُ وَعَلَيْهِ الْحَجُّ مِنْ قَابِلٍ "
Maʼmar shu (isnod) bilan rivoyat qilib, (Ibn Umar) shunday dedi: «Sizlarga Paygʻambaringiz ﷺning sunnati yetarlidir — u zot shart qoʻymas edilar. Agar biringizni bir toʻsiq toʻsib qolsa, Baytga yetganda uni tavof qiladi, Safo bilan Marva orasida (saʼy qiladi), sochini oldiradi yoki qisqartiradi va zimmasida kelasi yildan haj (qazosi) boʻladi».Маъмар шу (иснод) билан ривоят қилиб, (Ибн Умар) шундай деди: «Сизларга Пайғамбарингиз ﷺнинг суннати етарлидир — у зот шарт қўймас эдилар. Агар бирингизни бир тўсиқ тўсиб қолса, Байтга етганда уни тавоф қилади, Сафо билан Марва орасида (саъй қилади), сочини олдиради ёки қисқартиради ва зиммасида келаси йилдан ҳаж (қазоси) бўлади».