حَدَّثَنَا الْقَاضِي الْمَحَامِلِيُّ , ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَبِيبٍ , نا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ سَعِيدٍ , نا ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ , عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ , عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , يَقُولُ : " مَنْ أَهْدَى تَطَوُّعًا ثُمَّ ضَلَّتْ , فَلَيْسَ عَلَيْهِ الْبَدَلُ إِلا أَنْ يَشَاءَ , وَإِنْ كَانَتْ نَذْرًا فَعَلَيْهِ الْبَدَلُ "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Kim nafl hady atab, soʻng u yoʻqolib qolsa, uning zimmasida oʻrnini toʻlash yoʻq, magar oʻzi xohlasa (boshqadir). Agar u nazr boʻlgan boʻlsa, uning oʻrnini toʻlash zimmasidadir».Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Ким нафл ҳадй атаб, сўнг у йўқолиб қолса, унинг зиммасида ўрнини тўлаш йўқ, магар ўзи хоҳласа (бошқадир). Агар у назр бўлган бўлса, унинг ўрнини тўлаш зиммасидадир».