Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Kichkina Bashirning Rasululloh ﷺning huzurlarida deyarli qoldirmaydigan bir oʻrni bor edi. U uch kun koʻrinmadi. Oʻz oʻrniga qaytgach, Rasululloh ﷺ: «Ey Bashir, seni uch kundan beri koʻrmadim», dedilar. U: «Otam-onam sizga fido boʻlsin, men falonchidan bir tuya sotib olgan edim. U menda bir muddat turdi, soʻng qochib ketdi. Men uni topib keltirib, egasiga topshirdim, u ham mendan qabul qildi», dedi. U zot: «U buni senga shart qilganmidi?» dedilar. U: «Yoʻq, lekin qabul qildi», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Bilmasmiding, qochqoq (hayvon) sababli (savdo) qaytariladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Кичкина Баширнинг Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида деярли қолдирмайдиган бир ўрни бор эди. У уч кун кўринмади. Ўз ўрнига қайтгач, Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Башир, сени уч кундан бери кўрмадим», дедилар. У: «Отам-онам сизга фидо бўлсин, мен фалончидан бир туя сотиб олган эдим. У менда бир муддат турди, сўнг қочиб кетди. Мен уни топиб келтириб, эгасига топширдим, у ҳам мендан қабул қилди», деди. У зот: «У буни сенга шарт қилганмиди?» дедилар. У: «Йўқ, лекин қабул қилди», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Билмасмидинг, қочқоқ (ҳайвон) сабабли (савдо) қайтарилади», дедилар.