وَنا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ حَاتِمٍ الطَّوِيلُ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يُونُسَ السَّرَّاجُ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَيَّاشٍ , نَا أَبِي , نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الأَنْصَارِيُّ , عَنِ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُرْوَةَ , عَنْ عَائِشَةَ , قَالَتِ : " ارْتَدَّتِ امْرَأَةٌ يَوْمَ أُحُدٍ ، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُسْتَتَابَ , فَإِنْ تَابَتْ وَإِلا قُتِلَتْ "
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Uhud kuni bir ayol murtad boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ uning tavbaga chaqirilishiga buyurdilar: agar tavba qilsa (qoʻyib yuboriladi), aks holda oʻldiriladi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Уҳуд куни бир аёл муртад бўлди. Шунда Набий ﷺ унинг тавбага чақирилишига буюрдилар: агар тавба қилса (қўйиб юборилади), акс ҳолда ўлдирилади.