نَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نَا يَزِيدُ بْنُ سِنَانٍ , نَا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ ، ح وَنا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْبَخْتَرِيِّ , نَا يَحْيَى بْنُ جَعْفَرٍ , نَا أَبُو عَامِرٍ ، نَا عَبَّادُ بْنُ رَاشِدٍ , عَنِ الْحَسَنِ , حَدَّثَنِي مَعْقِلُ بْنُ يَسَارٍ , قَالَ : " كَانَتْ لِي أُخْتٌ فَخُطِبَتْ إِلَيَّ فَكُنْتُ أَمْنَعُهَا النَّاسَ فَأَتَانِي ابْنُ عَمٍّ لِي فَخَطَبَهَا فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ ، فَاضْطَجَعَهَا مَا شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى ثُمَّ طَلَّقَهَا طَلاقًا لَهُ رَجْعَةٌ ، ثُمَّ تَرَكَهَا حَتَّى انْقَضَتْ عِدَّتُهَا فَخَطَبَهَا مَعَ الْخُطَّابِ , فَقُلْتُ : مَنَعْتُهَا النَّاسَ وَزَوَّجْتُكَ إِيَّاهَا ، ثُمَّ طَلَّقْتَهَا طَلاقًا لَهُ رَجْعَةٌ ، ثُمَّ تَرَكْتَهَا حَتَّى انْقَضَتْ عِدَّتُهَا ، فَلَمَّا خُطِبَتْ إِلَيَّ أَتَيْتَنِي تَخْطُبُهَا مَعَ الْخُطَّابِ إِنِّي لا أُزَوِّجُكُ أَبَدًا , فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ، أَوْ قَالَ أنزلت وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ , فَكَفَّرْتُ عَنْ يَمِينِي وَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ " ، الْمَعْنَى قَرِيبٌ
Maʼqil ibn Yasor (roziyallohu anhu) aytdi: Mening bir singlim bor edi, undan menga sovchi kelar edi, men esa uni odamlardan man qilardim. Amakimning oʻgʻli oldimga kelib, unga sovchilik qildi, men uni unga nikohlab berdim. U Alloh taolo xohlagancha u bilan yashadi, soʻng uni qaytarib olishi mumkin boʻlgan taloq bilan taloq qildi, keyin iddasi tugaguncha uni tark etdi. Soʻng boshqa sovchilar bilan birga unga sovchilik qildi. Men: «Men uni odamlardan man qilib, senga nikohlab berdim, sen esa uni qaytarib olishi mumkin boʻlgan taloq bilan taloq qilding, keyin iddasi tugaguncha uni tark etding. Endi undan menga sovchi kelganida, sen ham sovchilar bilan birga unga sovchilik qilib kelding. Men senga uni aslo nikohlab bermayman», dedim. Shunda Alloh taolo: {Ayollarni taloq qilib, ular oʻz muddatlariga yetganda, ularni (avvalgi) erlariga turmushga chiqishdan toʻsmangiz} (oyatini) nozil qildi — yoki: (bu oyat) nozil boʻldi, dedi. Men esa qasamim uchun kafforat berdim va uni unga nikohlab berdim. Maʼno yaqindir.Маъқил ибн Ясор (розияллоҳу анҳу) айтди: Менинг бир синглим бор эди, ундан менга совчи келар эди, мен эса уни одамлардан ман қилардим. Амакимнинг ўғли олдимга келиб, унга совчилик қилди, мен уни унга никоҳлаб бердим. У Аллоҳ таоло хоҳлаганча у билан яшади, сўнг уни қайтариб олиши мумкин бўлган талоқ билан талоқ қилди, кейин иддаси тугагунча уни тарк этди. Сўнг бошқа совчилар билан бирга унга совчилик қилди. Мен: «Мен уни одамлардан ман қилиб, сенга никоҳлаб бердим, сен эса уни қайтариб олиши мумкин бўлган талоқ билан талоқ қилдинг, кейин иддаси тугагунча уни тарк этдинг. Энди ундан менга совчи келганида, сен ҳам совчилар билан бирга унга совчилик қилиб келдинг. Мен сенга уни асло никоҳлаб бермайман», дедим. Шунда Аллоҳ таоло: {Аёлларни талоқ қилиб, улар ўз муддатларига етганда, уларни (аввалги) эрларига турмушга чиқишдан тўсмангиз} (оятини) нозил қилди — ёки: (бу оят) нозил бўлди, деди. Мен эса қасамим учун каффорат бердим ва уни унга никоҳлаб бердим. Маъно яқиндир.